عضو سازمان نصر تشریح کرد: چالش جدی تولیدکنندگان فناوری کمبود نقدینگی و محدودیت زیرساخت است
تولید در حوزه فناوری اطلاعات، زیر فشار همزمانِ محدودیت زیرساخت، کمبود نقدینگی و ناهماهنگی میان بازیگران زنجیره ارزش، به نقطهای رسیده که بسیاری از تولیدکنندگان را با اختلال جدی روبهرو کرده است.
به گزارش روابط عمومی سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران خشایار دماوندی، عضو کمیسیون تولید، گفت اعضای این کمیسیون در یک سال گذشته با سه چالش اساسی روبهرو بودهاند و شرایط سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ را «خاص و پیچیده» توصیف کرد؛ دورهای که به گفته او، جنگهای تحمیلی فشار سنگینی بر همه حوزهها، بهویژه تولیدکنندگان، وارد کرده است.
زیرساختهایی که از کار افتادند
دماوندی نخستین مانع را تخریب زیرساختها و محدودیت شدید منابع دانست. به گفته او، از دست رفتن زیرساختهای ارتباطی، محدودیت انرژی و کاهش دسترسی به تجهیزات بهروز، عملا روند تولید را با اخلال جدی مواجه کرده و امکان برنامهریزی پایدار را کاهش داده است.
در چنین فضایی، حتی دسترسی به ظرفیتهای پایه هم به مسئلهای پرهزینه تبدیل میشود. تولیدکنندهای که باید بر کیفیت، زمانبندی و توسعه تمرکز کند، ناچار است بخش مهمی از انرژی خود را صرف جبران کمبودهای محیطی کند.
زنجیرهای که هماهنگ کار نمیکند
دومین چالش، به گفته این عضو کمیسیون تولید، نبود هماهنگی در زنجیره ارزش است. او توضیح داد که وقتی منابع بهشدت محدود و زمان بسیار ارزشمند شده، عدم تمرکز در تخصیص منابع و آشفتگی میان بخشهای مختلف، بازدهی تولید را بهشدت پایین میآورد.
دماوندی این پراکندگی را ضربهای مهلک به بهرهوری دانست و تاکید کرد که در شرایط بحران، پراکندگی تصمیمها و مسیرها، هزینهها را بالا میبرد و سرعت واکنش صنعت را کم میکند. نتیجه، کند شدن چرخه تولید و فرسایش توان بازیگران این حوزه خواهد بود.
نقدینگی؛ گره سوم و شاید سختتر
به گفته او، چالش سوم کاهش سرمایه در گردش و نقدینگی است. تحریمها و نوسانات ارزی، توان مالی تولیدکنندگان را برای تامین مواد اولیه و قطعات حیاتی بهشدت کاهش داده و در همین حال، حمایتهای قانونی در برابر این نوسانات در قراردادها برای حفظ بقای تولیدکنندگان و تعدیل قیمتها بسیار ضعیف و ناکارآمد مانده است.
فشار ارزی فقط به ترازنامهها محدود نمیشود. وقتی تامین قطعه و ماده اولیه دشوار میشود، برنامه تولید، زمان تحویل و حتی تعهدهای قراردادی هم در معرض بیثباتی قرار میگیرند.
الکامپ بهعنوان میز هماهنگی
دماوندی با بیان این که الکامپ امسال میتواند بهمثابه اتاق فرمان و شورای هماهنگی عمل کند، تصریح کرد: «این رویداد فرصتی است تا همه ارکان زنجیره فاوا (از کارفرمایان، تامینکنندگان، تولیدکنندگان یا ارائه دهندگان سرویسها) پای یک میز بنشینند و اولویتهای واقعی را تعیین کنند.»
او تاکید کرد که لازم است ظرفیتهای موجود در شرایط بحران شناسایی شود و به جای عدم تمرکز در تخصیص منابع، مسیرهای اهداف مشترک تعریف شود تا از هدررفت زمان و سرمایههای ملی جلوگیری گردد.
مطالبه برای نقشه راه و تولید مقاومتی
عضو کمیسیون تولید سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران در ادامه تصریح کرد: «مطالبه اصلی و قاطع ما از این دوره الکامپ، ایجاد یک نقشه راه منسجم برای تولید مقاومتی است. پیام ما به همه بازیگران این صنعت این است که در شرایط جنگی امروز، دیگر زمان آزمون و خطا و کارهای سلیقهای نیست. ما نیاز به یک عزم ملی برای همسوسازی همه بخشها داریم. از دولت و حاکمیت انتظار داریم با تسهیل قوانین و تامین حداقل منابع و بستر قوانین، پشت تولیدکنندگان بایستد و از بخش خصوصی نیز میخواهیم با کنار گذاشتن نگاه جزیرهای، پای کار بیایند.»
به گفته او، تخصیص منابع باید صرفا بر اساس اولویتهای اعلامی در این رویداد انجام شود و از هرگونه پروژههای غیراولویتدار و نمایشی پرهیز شود. پیام اصلی او روشن بود؛ در فضای محدودیت، انتخابهای دقیقتر از همیشه اهمیت پیدا میکنند.
