عضو سازمان نصر: سرمایهگذاری روی استارتاپهای نوپا کاهش یافته؛ سرمایهها جذب گزینههای کمریسکتر میشوند
سرمایهگذاری خطرپذیر در ایران طی سالهای اخیر تحت تاثیر افزایش نااطمینانیهای اقتصادی، محدودیتهای تامین مالی، مهاجرت گسترده سرمایه انسانی و ریسکهای منطقهای با کاهش چشمگیری روبهرو بوده است. این وضعیت موجب شده تا بسیاری از صندوقهای سرمایهگذاری با احتیاط بیشتری عمل کنند و روند ورود سرمایه به استارتاپها کندتر شود.
به گزارش روابط عمومی سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران، فضای فعلی سرمایهگذاری با وجود چالشهای جدی، همچنان پتانسیلهای خود را حفظ کرده است. تجربه اقتصادهای نوآور نشان میدهد که بحرانها میتوانند زمینهساز شکلگیری فرصتهای جدید باشند و با بازگشت ثبات نسبی، دورهای جدید از رشد استارتاپها آغاز خواهد شد.
«در شرایطی که اقتصاد با نااطمینانیهای گسترده و ریسکهای سیستماتیک مواجه است صندوقهای سرمایهگذاری خطرپذیر بیش از هر چیز بر حفظ منابع و مدیریت نقدینگی تمرکز میکنند. به همین دلیل سرمایهگذاری روی استارتاپهای نوپا و مرحله بذری کاهش یافته و سرمایهها بیشتر به سمت داراییهای کمریسکتر حرکت کردهاند.»- محمود شجاعی کیاسری، فعال حوزه استارتاپی و عضو کمیسیون مشاوران سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران
همسرمایهگذاری؛ راهی برای تقسیم ریسکها
تغییر رفتار سرمایهگذاران به کاهش حجم سرمایهگذاری محدود نمیشود و الگوی تخصیص منابع نیز تغییر کرده است. اکنون تمایل بیشتری برای سرمایهگذاری روی استارتاپهایی با مدل کسبوکار تثبیتشده و جریان درآمدی مشخص وجود دارد. همچنین روشهای همسرمایهگذاری میان صندوقهای مختلف برای توزیع و کاهش ریسک بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است.
کسبوکارهای دیجیتال و پلتفرمهای دادهمحور وابستگی مستقیمی به پایداری زیرساختهای ارتباطی دارند. هرگونه اختلال در اینترنت یا شبکه مستقیما عملکرد این کسبوکارها را تحت تاثیر قرار میدهد. به همین دلیل سرمایهگذاران در ارزیابی استارتاپها بیش از گذشته به معماری سامانهها، توان فنی تیمها و میزان تابآوری زیرساختی توجه میکنند.- محمود شجاعی کیاسری، فعال حوزه استارتاپی و عضو کمیسیون مشاوران سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران
مهاجرت نیروهای متخصص در حوزههای توسعه نرمافزار، دواپس و علم داده از دیگر چالشهای جدی این حوزه به شمار میرود. از آنجا که ارزشگذاری استارتاپها ارتباط مستقیمی با توانمندی تیم فنی دارد، تضعیف این سرمایه انسانی به ساختار کلی اکوسیستم آسیب میزند. نبود مسیرهای شفاف خروج سرمایه مانند عرضه اولیه سهام در بورس یا ادغام و تملک نیز چرخه بازگشت سرمایه را با کندی مواجه کرده است.
کیاسری بر این باور است که بحران میتواند منحر به فرصتهای جدید شود: «بحرانها اگرچه فشارهای قابل توجهی به کسبوکارها وارد میکنند، اما همزمان زمینهساز شکلگیری نیازها و فرصتهای جدید نیز هستند. به محض بازگشت اقتصاد به شرایطی با ثبات و پیشبینیپذیری بیشتر میتوان انتظار شکلگیری موج تازهای از استارتاپهای ساختاریافتهتر و افزایش سرمایهگذاریهای خطرپذیر را داشت.»
