معاون رئیسجمهور: اینترنت بخشی از نان سفره مردم است؛ امنیت و اقتصاد را نباید مقابل هم قرار داد
عبدالکریم حسینزاده، معاون رئیسجمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم، با تاکید بر ضرورت حفظ و تقویت سرمایه اجتماعی شکلگرفته پس از جنگ، گفت حاکمیت باید از حس ملیگرایی، هویت ملی و میهندوستی تقویتشده در جامعه صیانت کند و پاسخ این همراهی مردم را با افزایش امید و بهبود شرایط کشور بدهد.
او در گفتوگو با ایرنا اظهار داشت: «مردم در روزهای سخت از ایران دفاع کردند؛ اکنون نوبت ما مسئولان است که از «امیدِ مردم» دفاع کنیم.»
حسینزاده با اشاره به شرایط کشور پس از جنگ، تاکید کرد که ایران نیازمند عبور از مرحله بازسازی و ورود به مرحله نوسازی است؛ نوسازیای که باید ابعاد مختلف اقتصادی، مدیریتی و اجتماعی را در بر بگیرد.
او باور دارد که «ایران پس از جنگ نباید صرفا بازسازی، بلکه باید نوسازی شود. نوسازی اقتصاد، نوسازی حکمرانی، نوسازی سرمایه اجتماعی و نوسازی رابطه دولت و ملت ضروری است.»
معاون رئیسجمهور با اشاره به آثار و پیامدهای جنگ اخیر، مهمترین دستاورد این دوره را آشکار شدن نقش مردم در قدرت ملی کشور دانست و گفت سرمایه اجتماعی ایجادشده باید حفظ و تقویت شود.
او یادآور شد: «این جنگ یک حقیقت بزرگ را آشکار کرد، اینکه قدرت ملی و واقعی ایران در پیوند عمیق میان مردم و ایران است و این سرمایه اجتماعی باید حفظ و تقویت شود.»
معتقدم امروز بهترین فرصت برای آغاز یک فصل جدید است؛ فصلی که در آن مشارکت تقویت شود، شایستگی جایگزین دستهبندیهای سیاسی شود، همه ایرانیان احساس کنند در آینده کشور سهم دارند و هیچ ایرانی به دلیل تنوع گرایشها احساس حاشیهنشینی نکند.- عبدالکریم حسینزاده، معاون رئیسجمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم
او افزود: «اگر از این فرصت تاریخی استفاده کنیم، ممکن است سالها بعد، از جنگ اخیر نه به عنوان یک تهدید، بلکه به عنوان نقطه آغاز نوسازی ایران یاد شود؛ اکنون زمان ساختن ایرانی قویتر، عادلانهتر، کارآمدتر و امیدوارتر است.»
اینترنت بخشی از معیشت روستاییان است
اشاره به تاثیر محدودیتهای اینترنتی بر کسبوکارهای روستایی یکی از مهمترین بخشهای گفتوگوی معاون رئیسجمهور با ایرنا بود. حسینزاده توضیح داد که هرچند برآورد دقیق خسارتها نیازمند بررسیهای تخصصی است، اما آسیبهای واردشده به فعالان اقتصادی روستاها قابل انکار نیست:
اگرچه برآورد دقیق خسارتها نیازمند جمعبندی نهایی دستگاههای تخصصی است اما حقیقتا قطعی اینترنت به بخشی از کسبوکارهای خرد، کوچک، خانگی و کارگاههای روستایی آسیب زد.- عبدالکریم حسینزاده، معاون رئیسجمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم
حسینزاده با تاکید بر این که نقش اینترنت در زندگی امروز فراتر از یک ابزار ارتباطی است، آن را یکی از زیرساختهای اصلی توسعه در کشور دانست.
وی گفت: «واقعیتی که نمیتوان آن را نادیده گرفت این است که اینترنت امروز صرفا یک فناوری نیست؛ بخشی از نان سفره مردم است. همانطور که روزگاری جاده، برق و آب زیرساخت توسعه محسوب میشدند، امروز اینترنت نیز یکی از مهمترین زیرساختهای توسعه است و توسعه روستایی در قرن بیست و یکم بدون اینترنت پایدار و پرسرعت، امکانپذیر نیست.»
او با تشریح پیامدهای اختلال اینترنت بر اقتصاد روستاها، به نمونههایی از مشاغل وابسته به فضای آنلاین اشاره کرد و گفت: «امروز صحبتِ اینترنت، صحبتِ سفره بسیاری از خانوادههای روستایی است؛ وقتی یک بومگرد امکان دریافت رزرو ندارد، وقتی یک زن روستایی نمیتواند محصولات خود را عرضه کند، وقتی یک تولیدکننده کوچک ارتباطش با بازار و مشتریانش قطع میشود، طبیعی است که معیشت او تحت تأثیر قرار میگیرد.»
امنیت و اقتصاد نباید در تقابل با یکدیگر تعریف شوند
این مقام مسئول در ادامه با اشاره به شرایط خاص جنگی و ملاحظات امنیتی، تاکید کرد که تجربه اخیر نشان داد نباید امنیت و اقتصاد را در برابر یکدیگر قرار داد.
حسینزاده اظهار داشت: «ملاحظات خاص شرایط جنگی و امنیتی قابل درک است، اما تجربه اخیر یک درس مهم داشت؛ امنیت و اقتصاد را نباید در برابر یکدیگر قرار داد و باید راهکارهایی طراحی شود که کمترین آسیب به زندگی مردم وارد شود.»
شایعه استعفای رئیسجمهور بیشتر شبیه آرزو است
معاون رئیسجمهور در بخش دیگری از این گفتوگو به شایعات منتشرشده درباره استعفای رئیسجمهور واکنش نشان داد و این گمانهزنیها را فاقد مبنای واقعی دانست. «شایعات مربوط به استعفای رئیسجمهور بیش از آنک ه تحلیل سیاسی باشد، بیشتر به آرزوهای برآوردهنشده برخی رسانهها شباهت دارد و طنز سیاسی عدهای است که در پی خودنمایی و دیده شدن هستند.»
حسینزاده همچنین با اشاره به حضور مستمر رئیسجمهور در عرصههای مختلف مدیریتی و اجتماعی کشور، این شایعات را بیاساس خواند و افزود: «استعفای رئیسجمهور خوابی است که به گمان من هرگز برای برخی حضرات تعبیر نخواهد شد؛ مگر میشود کسی را که در خیابان و کوچه، در جلسات رسمی و غیررسمی، در اتاقهای فکر، در میان مردم و در متن همه سختیهای این دوران حضور داشته است، انسانی بدانیم که در میانه راه پا پس میکشد؟»