در گزارشی که خبرگزاری سیتنا از وضعیت پاسخگویی در سامانه ۴۰۳۰ متعلق به جمعیت هلال احمر منتشر کرده توضیح داده شده که این سامانه، با این که قرار بود راهکاری برای کمک به شهروندان در جهت حفظ سلامت و مدیریت اضطرابشان در شرایط جنگی باشد، در روزها و زمانهایی که حملات و التهاب مربوط به جنگ به اوج رسیده پاسخگوی تماسها نبوده است. در این گزارش آمده است:
«در حالی که پیامکهای رسمی، سامانه «۴۰۳۰» را به عنوان پناهگاهی برای مدیریت اضطراب و دریافت مشاوره تخصصی در شرایط بحرانی معرفی میکنند، گزارشهای مردمی و بررسیهای میدانی نشان میدهد که این خطوط در حساسترین زمانها، عملاً با حداقل اپراتور پاسخگو هستند. سوال اینجاست: چرا سامانهای که قرار است سنگصبور مردم در روزهای سخت باشد، خودش به منشأ جدیدی برای ناامیدی تبدیل شده است؟»
این خبرگزاری برای بررسی وضعیت پاسخگویی در سامانه ۴۰۳۰، که بارها در خصوص در دصترس بودن آن برای پاسخگویی به سوالات روانشناسی و پزشکی شهروندان اطلاعرسانی و تبلیغ شده، با این شماره تماس گرفته اما پاسخی دریافت نکرده است:
«در یک نمونه مشخص، پیگیریها نشان میدهد که تماس با این سامانه در روز پنجشنبه ۱۴ اسفندماه، حوالی ساعت ۱۷ و همچنین روز جمعه ۱۵ اسفندماه حوالی ساعت ۱۶ (زمان هایی که قاعدتاً باید اوج فعالیت چنین سامانههای حمایتی باشد)، در بسیاری از بخش ها با پاسخ اپراتور روبرو نشد.»
این در حالی است که کولیوند، رئیس جمعیت هلالاحمر، نیز بارها اعلام کرده بود این سامانه برای کمک به مدیریت اضطداب و فشار روانی ناشی از شرایط جنگ و حمله نظامی در دسترس است تا کمکی برای شهروندان در این شرایط باشد. سیتنا در ادامه گزارش خود به پیامدهای پاسخگو نبودن این سامانه نیز پرداخته و مینویسد:
«اپراتورهایی که قرار بود بار سنگین اضطرابِ ناشی از شرایط جنگی و بحرانی را از دوش شهروندان بردارند، در آن سوی خط حضور نداشتند تا تنها سهم تماسگیرنده، بوقهای ممتدی باشد که نمادی از «تنهایی در بحران» است.
۱. وعده بدون زیرساخت: اگر ظرفیت پاسخگویی به مراجعات مردمی فراهم نیست، چرا با ارسال پیامکهای گسترده، توقعی ایجاد میشود که پاسخ داده نمیشود؟
۲. تخریب اعتماد عمومی: در شرایطی که مردم به دنبال یک تکیهگاه رسمی هستند، بیخیالی اپراتورها یا نقص فنی در چنین سطح حساسی، تیر خلاصی به اعتماد عمومی است.
۳. زمانشناسی غلط: بحران و اضطراب ساعت کاری نمیشناسد. سامانهای که ادعای همراهی در «شرایط جنگی» دارد، نمیتواند در بعدازظهر یک روز تعطیل یا نیمهتعطیل به مرخصی برود!
مدیریت سامانه ۴۰۳۰ و نهادهای بالادستی باید پاسخگو باشند که علت این غیبتِ غیرموجه در لحظات نیاز مردم چیست؟ آیا قرار است این سامانه فقط در آمارها و بیلانهای کاری «فعال» باشد، یا در دنیای واقعی هم قرار است گرهی از مشکلات روانی هموطنان باز کند؟»
