سال‌ها تصور می‌شد جمعیت بومیان استرالیا در آستانه‌ی استعمار تنها چند صد هزار نفر بوده است. یکی از مهم‌ترین برآوردهای تاریخی در این زمینه به آلفرد رادکلیف-براون، انسان‌شناس بریتانیایی، بازمی‌گردد که در دهه‌ی ۱۹۳۰ جمعیت بومیان پیش از استعمار را حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ هزار نفر تخمین زده بود.

رادکلیف-براون خود نیز می‌دانست که این محاسبه با دشواری‌های زیادی روبه‌رو است؛ زیرا پس از آغاز استعمار، جمعیت بومیان به‌سرعت کاهش یافته بود و اطلاعات مستقیم درباره‌ی وضعیت پیش از ورود اروپایی‌ها بسیار محدود بود. با وجود این محدودیت‌ها، تخمین او برای دهه‌ها مبنای بسیاری از پژوهش‌های بعدی قرار گرفت.

اکنون گروهی از پژوهشگران با استفاده از روش‌های مختلف تلاش کرده‌اند تصویر دقیق‌تری از جمعیت بومیان پیش از استعمار ارائه کنند. این تیم به سرپرستی آلن ویلیامز، پژوهشگر باستان‌شناس دانشگاه جیمز کوک، پنج روش مستقل شامل مدل‌سازی‌های رایانه‌ای، بررسی‌های ژنتیکی و تحلیل داده‌های رادیوکربنی به‌دست‌آمده از محوطه‌های باستان‌شناسی را با هم ترکیب کرد.

محققان تخمین می‌زنند که در فاصله آغاز استعمار تا قرن بیستم، حدود ۲٫۰۶ میلیون نفر از بومیان استرالیا جان خود را از دست داده باشند

به گزارش ساینس آلرت، ترکیب این داده‌ها نشان داد که جمعیت بومیان استرالیا پیش از ورود بریتانیا احتمالاً حدود ۲٫۲۲ میلیون نفر بوده است. این یعنی در آن دوره، به‌طور میانگین حدود یک نفر در هر سه کیلومتر مربع از این قاره زندگی می‌کرد.

پژوهشگران تأکید می‌کنند که این عدد قطعی نیست و همچنان با دامنه‌ای از عدم‌قطعیت همراه است. با‌این‌حال، حتی پایین‌ترین برآوردهای مطالعه نیز نشان می‌دهند جمعیت بومیان پیش از استعمار بسیار بیشتر از تصورهای قبلی بوده است. نویسندگان پژوهش می‌گویند شواهد موجود از جمعیتی بیش از یک میلیون نفر، احتمالاً بین ۲ تا ۳ میلیون نفر و در برخی سناریوها حتی بیش از ۵ میلیون نفر پشتیبانی می‌کند.

افزایش برآورد جمعیت پیش از استعمار، ابعاد کاهش جمعیت بومیان پس از ورود اروپایی‌ها را نیز تغییر می‌دهد. پژوهشگران می‌گویند پس از سال ۱۷۸۸، جوامع بومی استرالیا با کاهش شدید جمعیت مواجه شدند. بیماری‌هایی که اروپایی‌ها وارد این قاره کردند، عامل اصلی این کاهش بودند، اما خشونت‌های مرزی، کشتارها، از دست رفتن سرزمین‌ها و سیاست‌های تبعیض‌آمیز نیز نقش داشتند.

بر اساس یافته‌های مطالعه، تا سال ۱۸۶۱ جمعیت بومیان استرالیا به حدود ۱۷۷ تا ۱۹۳ هزار نفر کاهش یافته بود؛ یعنی به حدود ۷ درصد از جمعیت احتمالی پیش از استعمار رسیده بود.

کشاورزان بومی در منطقه‌ی پارکرز پروتکتوریت، کوه فرانکلین، حدود سال ۱۸۵۸.

محققان تخمین می‌زنند در فاصله‌ی آغاز استعمار تا قرن بیستم، حدود ۲٫۰۶ میلیون نفر ممکن است بر اثر بیماری‌ها، خشونت مستقیم و غیرمستقیم، و سیاست‌های جذب اجباری یا حذف اجتماعی جان خود را از دست داده باشند. البته به دلیل محدودیت داده‌های تاریخی، بازه‌ی احتمالی این رقم گسترده است و می‌تواند بین ۷۰۰ هزار تا ۴٫۲ میلیون نفر باشد.

جمعیت بومی امروز استرالیا حدود ۳۷ درصد جمعیت پیش از استعمار است و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۴۷ دوباره به سطح پیش از استعمار نزدیک شود

امروزه جمعیت استرالیا حدود ۲۸ میلیون نفر است، اما جمعیت بومیان هنوز به سطح تخمین‌زده‌شده‌ی پیش از استعمار نرسیده است. پژوهشگران می‌گویند جمعیت بومی فعلی حدود ۳۷ درصد از جمعیت احتمالی پیش از ورود اروپایی‌ها است.

با توجه به روند رشد جمعیت، این مطالعه پیش‌بینی می‌کند که جمعیت بومیان استرالیا ممکن است تا سال ۲۰۴۷ دوباره به سطح پیش از استعمار نزدیک شود.

لارسا به‌رندت، استاد برجسته مرکز تحقیقات تاریخ‌های بومی و محیط‌زیستی استرالیا، می‌گوید این یافته‌ها نشان می‌دهند پیامدهای استعمار در استرالیا فقط یک تغییر جمعیتی معمولی نبوده، بلکه رویدادی با اثرات گسترده بر جوامع بومی بوده است. او در عین حال تأکید کرده که این پژوهش تصویری از بقا و بازسازی جوامع بومی پس از این دوره نیز ارائه می‌دهد.

پژوهش در ژورنال Nature Human Behaviour منتشر شده است.