سه کوهنورد جوان که برای صعود به قله کوه شاستا در رشتهکوه کسکیدز در آمریکای شمالی، بهطور کامل به توصیههای جمنای، هوش مصنوعی گوگل تکیه کرده بودند، در میانه راه گرفتار شدند و نهایتاً توسط نیروهای امدادی نجات یافتند.
به گزارش رسانههای محلی، این سه نفر که تجربه چندانی در کوهنوردی نداشتند، اوایل هفته جاری تصمیم گرفتند راهی قله ۴۳۲۲ متری کوه آتشفشانی بالقوه فعال شاستا شوند. مشکل از جایی شروع شد که آنها برخلاف توصیههای استاندارد کوهنوردی (که میگوید پس از ظهر برای صعود اقدام نکنید)، صعود خود را تا نیمههای شب ادامه دادند.
کوهنوردان در راه بازگشت، در تاریکی مطلق راه را گم کردند و به درهای همجوار سقوط کردند. یکی از آنها نیز دچار مصدومیت از ناحیه زانو شد و گروه ناچار شد شب را در همان منطقه، بدون تجهیزات کافی بگذراند. آنها پیشتر با دفتر کلانتری شهرستان تماس گرفته بودند، اما تصمیم گرفتند از مسیرهای توصیهشده منحرف شوند که این اشتباه، اوضاع را وخیمتر کرد.
جمینای به کوهنوردان توصیه کرده بود غذا و آب بسیار کمتری از نیاز واقعیشان همراه ببرند که این موضوع صعود ۸ ساعته را به سفری چندروزه تبدیل کرد
بررسیهای اولیه توسط مقامات محلی نشان میدهد هوش مصنوعی گوگل به کوهنوردان توصیه کرده بود غذا و آب بسیار کمتری نسبت به نیاز واقعیشان همراه ببرند. صعودی که آنها تنها ۸ ساعت برایش برنامه ریخته بودند، عملاً به سفری چندروزه تبدیل شد و کمبود شدید آب و غذا، شرایط را برایشان بحرانی کرد.
مسئولان محلی تأکید کردهاند که کوهنوردان باید پیش از هر سفر اطلاعات بهروز را از منابع انسانی معتبر دریافت کنند. آنها به صراحت اعلام کردهاند که هرگز نباید برای برنامهریزی سفرهای طبیعتگردی صرفاً به هوش مصنوعی اعتماد کرد؛ زیرا این سیستمها فاقد درک لحظهای از شرایط جوی، فیزیکی و ایمنی هستند.
- 09 اردیبهشت 05مطالعه '2
- 28 اردیبهشت 02مطالعه '7
- 12 مرداد 05مطالعه '7
حادثه یادشده تنها موردی نیست که در آن چتباتها کوهنوردان را به دردسر انداختهاند. سال گذشته، گروهی در کوههای نزدیک ونکوور با پوشیدن کفشهای ساده و نادیده گرفتن شرایط برفی، گرفتار و مجبور به درخواست کمک شدند. آنها پس از مشورت با چت جیپیتی، متوجه نشده بودند که منطقه هنوز در اوایل ماه مه پوشیده از برف است.
همچنین مواردی از گردشگران وجود داشته است که با توصیه هوش مصنوعی به دنبال مکانهایی دیدنی رفتهاند که اصلاً وجود خارجی نداشتهاند. به عنوان مثال، دو گردشگر سال گذشته سعی کردند به «دره مقدس هومانتای» در کوههای آند برسند، در حالی که چنین مکانی هرگز وجود نداشته و تنها زاییده توهمات یک چتبات بوده است.
یکی از راهنماهای تور محلی دراینباره گفته که برنامهریزی در کوهستان فقط به دیدن عکسها و نامهای خوشآبورنگ نیست. او تأکید کرد ارتفاع، تغییرات آبوهوا و مسیرهای دسترسی نیاز به تجربه و آگاهی دارند. هوش مصنوعی ممکن است ترکیبی از تصاویر و نامها را به شما نشان دهد که هیچکدام واقعیت ندارند و شما را در ارتفاع چهارهزار متری بدون اکسیژن و سیگنال تلفن رها کند.
حادثه اخیر بار دیگر ثابت کرد که فناوری، هرچند مفید، نمیتواند جایگزین قضاوت انسانی، تجربه میدانی و مشورت با کارشناسان محلی شود. انتظار میرود شرکتهای فعال در حوزه هوش مصنوعی نیز هشدارهای روشنتری درباره محدودیتهای محصولات خود در زمینه برنامهریزی سفرهای پرخطر ارائه دهند.
