باستانشناسان در محوطهی تدفینی باستانی سقاره، در حدود ۴۰ کیلومتری جنوبغربی قاهره، آرامگاهی خیرهکننده متعلق به دورهی پادشاهی کهن مصر کشف کردهاند. این آرامگاه حدود ۴۷۰۰ تا ۴۲۰۰ سال قدمت دارد و به مقام بلندپایهای به نام «سخنتیو پتاح» (Sekhentyu-Ptah) تعلق داشته است.
کتیبههای هیروگلیف اطراف آرامگاه نشان میدهند که سخنتیو پتاح سمتهای متعددی داشته است؛ از جمله خزانهدار سلطنتی، ناظر کارهای پادشاه، ناظر اسناد سلطنتی، کاهن الهه «ماعت» و ناظر کاتبان. مجموعهی این عناوین نشان میدهد که او از مقامهای مهم دستگاه حکومتی مصر باستان بوده است.
آرامگاه همچنین مملو از اشیای تدفینی است. بهگزارش آیافالساینس، باستانشناسان بیش از ۱۰۰ پیکره در آن پیدا کردهاند که قرار بود در زندگی پس از مرگ به متوفی خدمت کنند. سه تابوت سنگی نیز در آرامگاه کشف شده که همچنان مهرومومشده و در وضعیت اولیهی خود قرار دارند. از دیگر یافتهها میتوان به یک پیکرهی چوبی شاهین، سفالینهها و آثار باستانی دیگر اشاره کرد.
اما شاید جالبترین بخش آرامگاه، مجموعهی اشیای تدفینی مقابل «درب نمادین» باشد؛ از جمله یک میز پیشکش، یک دیسک پیشکش و حوضچهای برای آیین تطهیر.
هرچند آرامگاه در مقطعی از هزاران سال گذشته غارت شده است، درب نمادین برای فریب سارقان ساخته نشده بود. این سازه نقشی نمادین و معنوی داشت و بهعنوان گذرگاهی میان جهان زندگان و مردگان در نظر گرفته میشد؛ جایی که ارواح میتوانستند از آن عبور کنند.
کشف جدید بار دیگر اهمیت سقاره را نشان میدهد؛ محوطهای که مجموعهای از اهرام سلطنتی و ویرانههای اهرام را در خود جای داده است. «هرم پلکانی جوزر»، قدیمیترین هرم شناختهشدهی مصر، نیز در همین محوطه قرار دارد. سقاره همچنین یکی از قدیمیترین و کاملترین مومیاییهای شناختهشده از جهان مصر باستان را در خود جای داده است.
با وجود اینکه از اواسط قرن نوزدهم پژوهشهای باستانشناسی در سقاره ادامه دارد، این محوطه همچنان یافتههای تازهای در اختیار باستانشناسان میگذارد. مصر نیز بهتازگی تلاشهای تازهای را برای تبدیل سقاره به یکی از قطبهای گردشگری و باستانشناسی کشور، جایگاهی مشابه مجموعه اهرام جیزه آغاز کرده است.
31 شهریور 04مطالعه '4- 18 مرداد 03مطالعه '3
مقامهای مصری معتقدند سقاره از نظر جذابیت میتواند با جیزه رقابت کند، هرچند شکوه معماری آن شاید به اندازهی جیزه نباشد. بااینحال، جادههای نامناسب، کمبود سرویسهای بهداشتی و کافهتریاها و فاصله بیشتر از قاهره باعث شده تا بازدیدکنندگان کمتری به این محوطه بروند.
مجدی شاکر، پژوهشگر مصرشناس، میگوید: «جیزه از نظر معماری و تاریخی محدودیت دارد و اساساً محوطهای از اهرام متعلق به دودمان چهارم محسوب میشود. سقاره در مقابل، اهرام، معابد، آرامگاههای خصوصی، یک گورستان زیرزمینی حیوانات و یک صومعه را در خود جای داده و تقریباً تمام دوران تاریخ مصر باستان را پوشش میدهد.»
