محفل تابوشکنانه در ردیت؛ جایی که والدین از بچه‌دار شدن پشیمان هستند

والدشدن برای همه تجربه‌ای رضایت‌بخش نیست و برخی افراد پس از بچه‌دارشدن با احساساتی روبه‌رو می‌شوند که کمتر درباره‌شان صحبت می‌شود؛ اما حالا فضای ناشناس اینترنت باعث شده افراد بیشتری درباره آن حرف بزنند.

انجمن r/RegretfulParents در شبکه اجتماعی ردیت یا «والدین پشیمان» برای افرادی ساخته شده است که می‌گویند اگر امکان بازگشت به گذشته را داشتند، احتمالاً هرگز پدر یا مادر نمی‌شدند. فضای ناشناس ردیت به کاربران امکان می‌دهد بدون افشای هویت خود درباره مشکلاتی بنویسند که گفتنشان در جمع خانواده، دوستان یا حتی نزد شریک زندگی می‌تواند بسیار دشوار باشد.

در میان نوشته‌های منتشرشده، یک خیال بارها تکرار می‌شود: داشتن ماشین زمان. یکی از پدران نوشته است که هیچ‌وقت به اندازه کافی شجاع نبوده تا از خودش بپرسد واقعاً چه نوع زندگی‌ می‌خواهد و اکنون احساس می‌کند در خانواده‌ای گرفتار شده که آرزوی فرار از آن را دارد. بااین‌حال، ترک خانواده برای او به معنای تبدیل‌شدن به همان شخصی است که همیشه از آن می‌ترسیده است. به نوشته او، تنها راهی که بدون آسیب‌زدن به دیگران باقی می‌ماند، بازگشت به گذشته و انتخاب زندگی دیگری است.

کاربر دیگری در پستی که بیش از ۱۳۰۰ رأی مثبت دریافت کرده بود، نوشته است که گاهی صرف داشتن فرزند می‌تواند زندگی فرد را به شکلی اساسی و منفی تغییر دهد. او استدلال می‌کند که جامعه باید این احتمال را جدی‌تر بگیرد که والدشدن برای همه تجربه‌ای رضایت‌بخش نیست؛ زیرا چنین نگاهی شاید افراد را پیش از تصمیم به فرزندآوری، واقع‌بینانه‌تر با پیامدهای آن روبه‌رو کند.

در نگاه اول ممکن است چنین روایت‌هایی صرفاً نتیجه انتخاب‌های فردی یا تصمیم‌گیری نامناسب به نظر برسند؛ اما نوشته‌های این انجمن نشان می‌دهند که عوامل بیرونی نیز سهم زیادی در تجربه والدین دارند. فشار اجتماعی برای ازدواج و فرزندآوری، بارداری ناخواسته، نبود حمایت خانوادگی و به‌ویژه فشار اقتصادی، از موضوعاتی هستند که بارها در میان پست‌ها تکرار می‌شوند.

براساس اطلاعات ارائه‌شده درباره انجمن، r/RegretfulParents هر هفته ده‌ها هزار بازدیدکننده دارد. گستردگی مخاطبان به‌تنهایی نمی‌تواند نشان دهد چه تعداد از والدین واقعاً از فرزندآوری پشیمان هستند، اما دست‌کم نشان می‌دهد چنین احساسی به چند مورد پراکنده محدود نمی‌شود.

مشکلات مالی یکی از پررنگ‌ترین موضوعات انجمن است. برخی کاربران از ساعات کاری طولانی، هزینه بالای مسکن و مراقبت از کودک می‌نویسند و گروهی دیگر توضیح می‌دهند که پس از بارداری ناخواسته، بدون شبکه حمایتی کافی وارد زندگی والدینی شده‌اند.

فشار اقتصادی فقط به کشورهای کم‌درآمد محدود نیست. در ایالات متحده نیز پرورش یک فرزند می‌تواند صدها هزار دلار هزینه داشته باشد. برآوردهای منتشرشده در سال‌های اخیر، هزینه بزرگ‌کردن یک کودک تا ۱۸ سالگی را در محدوده ۳۰۰هزار دلار قرار داده‌اند؛ رقمی که هزینه دانشگاه را نیز دربر نمی‌گیرد.

مراقبت از کودک یکی از مهم‌ترین فشارهاست. نظام مهدکودک و نگهداری از کودکان در آمریکا عمدتاً متکی به بخش خصوصی است و هزینه‌های آن می‌تواند بخش بزرگی از درآمد خانواده را مصرف کند. دسترسی محدود به مرخصی خانوادگی با حقوق نیز باعث می‌شود بسیاری از والدین مدت کوتاهی پس از تولد فرزند مجبور به بازگشت به محل کار شوند.

ترکیب هزینه مسکن، مراقبت از کودک، خدمات درمانی و تورم می‌تواند تجربه والدشدن را برای برخی خانواده‌ها بسیار متفاوت از آن چیزی کند که پیش از تولد فرزند تصور می‌کردند.

البته پشیمانی از والدشدن لزوماً به معنای نداشتن محبت به فرزند نیست. بسیاری از نوشته‌های این انجمن دقیقاً حول همین تناقض شکل گرفته‌اند: والد ممکن است فرزندش را دوست داشته باشد و درعین‌حال آرزو کند که هرگز وارد نقش پدر یا مادر نمی‌شد.

شاید مهم‌ترین چیزی که r/RegretfulParents آشکار می‌کند، وجود تجربه‌ای باشد که معمولاً کمتر درباره آن صحبت می‌شود. در فرهنگی که فرزندآوری اغلب به‌عنوان مسیری طبیعی و تقریباً تضمین‌شده به‌سوی رضایت و خوشبختی معرفی می‌شود، این کاربران روایت متفاوتی را ثبت می‌کنند؛ روایتی درباره مسئولیتی دائمی که برای بعضی افراد، بسیار سنگین‌تر از چیزی است که پیش از والدشدن تصور می‌کردند.