طلق‌های محافظ صورت ممکن است از انتشار کووید ۱۹ جلوگیری نکنند

طلق‌های محافظ صورت ممکن است از انتشار کووید ۱۹ جلوگیری نکنند

نتایج مطالعه‌ای جدیدی نشان می‌دهد طلق‌های محافظ‌ صورت ممکن است از انتشار ویروس کرونا جلوگیری نکنند؛ چرا‌که قطرات کوچک به‌راحتی می‌توانند از کناره‌های آن‌ها منتشر شوند.

تصویرسازی جدیدی نشان می‌دهد که چرا طلق‌های محافظ صورت و ماسک‌های مجهز به دریچه‌ی بازدم ممکن است بهترین موانع برای پیشگیری از انتشار کووید ۱۹ نباشند. براساس تصویرسازی‌ای که در مطالعه منتشرشده در مجله‌ی Physics of Fluids تشریح شده است، اگرچه طلق‌های محافظ در ابتدا قطرات حاصل از سرفه‌ی شبیه‌سازی‌شده را مهار می‌کنند، قطرات ریز می‌توانند از کناره‌ها حرکت کنند و درنهایت در منطقه‌ی وسیعی منتشر شوند.

برای ماسک‌های دارای دریچه‌ی بازدم جریانی از قطره‌ها به‌صورت فیلترنشده از دریچه عبور می‌کنند. این یعنی که ازنظر تئوری، ماسک کار چندانی در ممانعت از انتشار قطراتی انجام نمی‌دهد که ممکن است حاوی عامل عفونی باشند. درمقابل، پژوهشگران قبلا نشان داده‌اند که هنگام سرفه‌ی شبیه‌سازی‌شده، برخی از ماسک‌های پنبه‌ای فاصله‌ی انتشار قطرات را به چند سانتی‌متر محدود می‌کنند. شبیه‌سازی‌های مطالعه‌ی جدید نشان می‌دهد که محافظ‌های صورت و ماسک‌های دارای دریچه‌ی بازدم، ممکن است به‌اندازه‌ی ماسک‌های صورت معمولی در محدودکردن گسترش قطرات پخش‌شده در هوا مؤثر نباشند.

ماسک‌های صورت در دنیاگیری کووید ۱۹ به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده‌اند؛ اما برخی از مردم در حال روی‌آوردن به محافظ‌های صورت پلاستیکی یا ماسک‌های دارای دریچه‌ی بازدم هستند؛ زیرا پوشیدن این نمونه‌ها در طولانی‌مدت برای آن‌ها راحت‌تر است. طلق‌های محافظ این مزیت را نیز دارند که فرد استفاده‌کننده از آن‌ها می‌تواند حالت چهره‌ی خود را نشان دهد؛ اگرچه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) هیچ‌کدام از آن‌ها را به‌عنوان جایگزینی برای ماسک‌های پارچه‌ای توصیه نمی‌کند.

لایو ساینس قبلا گزارش کرده بود که ماسک‌های دارای دریچه‌ی یک‌طرفه که برای استفاده در کارهای ساختمانی طراحی شده‌اند، به کاربران خود اجازه می‌دهند هوای فیلترشده را تنفس و هوای گرم و مرطوب را ازطریق دریچه خارج کنند. بااین‌حال، ازآنجاکه قطرات تنفسی فرد استفاده‌کننده از این تجهیزات وارد هوا می‌شود، CDC می‌گوید مردم نباید با هدف پیشگیری از انتشار کووید ۱۹ از این ماسک‌ها استفاده کنند. این آژانس می‌گوید CDC طلق‌های محافظ صورت را به‌عنوان جایگزین ماسک‌های پارچه‌ای توصیه نمی‌کند؛ زیرا شواهد کافی برای نشان‌دادن کارامدی آن‌ها وجود ندارد. سیدهارتا ورما، نویسنده‌ی اصلی مطالعه می‌گوید:

با بازگشایی مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها، برخی دانش‌آموزان و دانشجویان می‌پرسند: آیا استفاده از طلق‌های محافظ صورت بهتر است؛ زیرا استفاده از آن‌ها در طولانی‌مدت راحت‌تر و ساده‌تر است؟ باوجوداین، اگر این محافظ‌ها به‌اندازه‌ی کافی مؤثر نباشند، چه؟ شما اساسا همه را در فضایی تنگ قرار می‌‌دهید که در آن قطرات طی زمان تجمع پیدا می‌کنند و به‌طور بالقوه می‌تواند به عفونت منجر شود.

شبیه سازی سرفه و شیلد محافظ صورت

در مطالعه‌ی جدید، پژوهشگران با اتصال سر مانکنی به دستگاه مه‌ساز که با استفاده از آب و گلیسیرین بخار تولید می‌کند و بهره‌بردن از پمپ برای خارج‌کردن بخار از دهان مانکن، سرفه را شبیه‌سازی کردند. سپس، آن‌ها این قطرات را با استفاده از صفحه‌ی لیزری نمایان کردند. در این سیستم، قطرات سرفه‌ی شبیه‌سازی‌شده به‌صورت بخار سبز درخشانی از دهان مانکن ظاهر می‌شد.

در شبیه‌سازی محافظ صورت، محافظ در ابتدا قطرات را پس از سرفه به‌سمت زمین منحرف می‌کرد؛ اما قطرات کوچک در بخش پایین محافظ معلق ماندند و سپس در کناره‌های آن شناور شدند و درنهایت تا فاصله‌ی تقریبا ۰/۹ متری به‌سمت جلو و اطراف مانکن منتشر شدند. در برخی مواقع، قطرات به‌جای رفتن به پیش در جهت پشت مانکن منتشر می‌شدند. برای ماسک دارای دریچه هنگام سرفه، جریان سریعی از قطرات از دریچه به‌سمت جلو ماسک حرکت می‌کردند. در ابتدا، این جریان قطره‌ها به‌سمت زمین حرکت می‌کردند؛ اما درنهایت، در منطقه‌ی وسیعی پراکنده شدند.

پژوهشگران دو مارک مختلف از ماسک‌های جراحی موجود در بازار را نیز آزمایش کردند که تولیدکنندگان هر دو ماسک آن‌ها را برای استفاده‌ی پزشکی توصیه نمی‌کردند. اگرچه ماسک‌ها شبیه هم بودند، یکی از مارک‌ها در پیشگیری از انتشار رو‌به‌جلو قطرات پخش‌شده در هوا مؤثر بود؛ درحالی‌که مارک دیگر به تعداد زیادی از قطرات اجازه می‌داد تا از ماسک خارج شوند. نویسندگان گفتند:

این نشان می‌دهد حتی ماسک‌های موجود در بازار که ممکن است ازنظر ظاهری شبیه هم به‌نظر برسند، می‌توانند تفاوت‌های اساسی در کیفیت و نوع مواد استفاده‌شده برای ساخت داشته باشد.

البته باید توجه کرد از‌آنجاکه مطالعه‌ی جدید شبیه‌سازی بوده است، داده‌هایی درباره‌ی شرایط دقیقی فراهم نمی‌کند که موجب انتشار عفونت خواهد شد. برای مثال، درباره‌ی ویروس عامل کووید ۱۹، یعنی SARS-CoV-2، دقیقا مشخص نیست که قدرت عفونت‌زایی ویروس تا چه مدتی در هوا حفظ می‌شود و ذرات عفونی تا چه مسافتی می‌توانند حرکت کنند یا اینکه برای اینکه فردی بیمار شود، چقدر ویروس نیاز است. نویسندگان خاطرنشان کردند که حتی بهترین ماسک‌ها نیز تاحدی نشتی دارند؛ بنابراین، مهم است که برای کاهش انتقال حتی هنگام زدن ماسک، فاصله‌ی فیزیکی را رعایت کنیم.


منبع livescience

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید