عجیب اما واقعی؛ بودجه «استار سیتیزن» به یک میلیارد دلار رسید

داستان از ۱۰ اکتبر ۲۰۱۲ (۱۹ مهر ۱۳۹۱) آغاز شد؛ زمانی که شرکت کلاود ایمپریوم قول داد بزرگ‌ترین شبیه‌ساز فضایی تاریخ را بسازد. امروز، پس از گذشت نزدیک به ۱۴ سال، این پروژه مرز یک میلیارد دلار سرمایه‌ی مردمی را رد کرده، اما خبری از تاریخ انتشار نیست.

«استار سیتیزن» هم‌اکنون در نسخه‌ی آلفا قابل بازی است، اما باگ‌های بی‌شمار و خریدهای درون‌برنامه‌ای سنگین، تجربه‌ی آن را به یک چالش تبدیل کرده‌اند. همین اواخر، کلاود ایمپریوم یک سفینه‌ی جدید را با قیمت ۵ هزار دلار معرفی کرد؛ سفینه‌ای که هنوز حتی نمی‌توان آن را به پرواز درآورد.

توسعه‌ی استار سیتیزن زمانی کلید خورد که کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ روزهای پایانی خود را سپری می‌کردند. حالا که در نسل نهم هستیم، این پروژه همچنان در چرخه‌ی توسعه باقی مانده. بازی ممکن است پیش از عرضه‌ی نهایی، با کنسول‌های نسل بعد هم روبه‌رو شود.

کریس رابرتز، مغز متفکر پروژه، اکنون نگاه خود را به سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۸ دوخته است. او امیدوار است پس از انتشار Squadron 42، نسخه‌ی کامل استار سیتیزن را روانه‌ی بازار کند؛ اما برای طرفدارانی که از سال ۲۰۱۲ منتظر مانده‌اند، این وعده‌ها دیگر رنگ و بوی واقعیت ندارند.

تغییر موتور بازی‌سازی از CryEngine به StarEngine یکی از دلایل اصلی طولانی‌شدن روند توسعه بود. تیم سازنده با معرفی فناوری‌هایی مثل Server Meshing، تلاش می‌کند دنیای بازی را یکپارچه نگه دارد. این جابه‌جایی‌های تکنولوژیک شاید جذاب باشند، اما برای گیمری که سال‌ها منتظر مانده، این پیشرفت‌ها تنها به معنای یک توقف بی‌پایان است.

بازی در وضعیت فعلی، بیش از آنکه یک تجربه‌ی کامل باشد، به یک آزمایشگاه فنی تبدیل شده است که بودجه‌اش توسط کاربران تأمین می‌شود.

مقایسه‌ی بودجه‌ی یک میلیارد دلاری استار سیتیزن با سایر پروژه‌های صنعت بازی، ابعاد فاجعه را مشخص می‌کند. این عدد در تاریخ بازی‌های ویدئویی بی‌سابقه است و استار سیتیزن را به گران‌ترین پروژه‌ی تاریخ بدل کرده.