۲۱ سال پیش در ۱۷ آگوست ۲۰۰۵ (۲۶ مرداد ۱۳۸۴)، رسانهها از خرید استارتاپ کوچک Android Inc بهدست گوگل خبر دادند؛ معاملهای که عدد رسمی آن هرگز اعلام نشد، اما ارزشش حدود ۵۰ میلیون دلار برآورد شده است.
اندروید آن روزها نه سیستمعامل میلیاردها دستگاه، بلکه شرکتی جوان و کمنامونشان بود که اندی رابین، ریچ ماینر، نیک سیرز و کریس وایت آن را در سال ۲۰۰۳ تأسیس کرده بودند.
ایدهی اولیه اندروید حتی با گوشیهای هوشمند شروع نشد. تیم ابتدا بهدنبال ساخت سیستمعاملی برای دوربینهای دیجیتال بود، اما خیلی زود متوجه شد بازار دوربین برای چنین پلتفرمی بهاندازهی کافی بزرگ نیست و مسیر پروژه را بهسمت تلفنهای همراه تغییر داد. در میانهی دههی ۲۰۰۰، بازار موبایل در اختیار پلتفرمهایی مانند سیمبین، بلکبری و ویندوز موبایل بود و آیفون هنوز معرفی نشده بود.
گوگل در همان دوره میدید که دسترسی کاربران به اینترنت بهتدریج از کامپیوتر به موبایل منتقل میشود. خرید اندروید به این شرکت فرصت میداد پلتفرمی بسازد که سرویسهایی مانند جستوجو، جیمیل و گوگل مپس را روی طیف بزرگی از گوشیها در دسترس قرار دهد. تیم اندروید پس از پیوستن به گوگل، توسعهی سیستمعاملی مبتنیبر هستهی لینوکس را ادامه داد.
دو سال بعد، گوگل در ۲۰۰۷ اندروید و اتحادیهی Open Handset Alliance را رسماً معرفی کرد و وعده داد پلتفرمی باز در اختیار سازندگان گوشی و توسعهدهندگان قرار دهد. نخستین گوشی تجاری مجهز به این سیستمعامل در سال ۲۰۰۸ از راه رسید.
اندروید طی دو دههی بعد از سیستمعاملی ساده برای گوشیهایی با نمایشگر کوچک و کیبورد فیزیکی، به پلتفرمی برای گوشیها، تبلتها، ساعتها، تلویزیونها، خودروها و دستگاههای تاشدنی تبدیل شد. تمرکز آن بهتدریج از امکانات پایهی موبایل به امنیت و حریم خصوصی، ارتباط میان دستگاهها و قابلیتهای هوش مصنوعی گسترش پیدا کرد.
امروز اندروید ۱۷ جدیدترین نسل این سیستمعامل است و اندروید روی بیش از سه میلیارد دستگاه فعال در بیش از ۱۹۰ کشور حضور دارد. نسخهی ۱۷ با قابلیتهای تازه در زمینهی چندوظیفگی، امنیت و پشتیبانی بهتر از دستگاههای تاشدنی منتشر شده است.
خریدی که در سال ۲۰۰۵ فقط تصاحب یک استارتاپ کوچک بهنظر میرسید، بعدها از سوی یکی از مدیران گوگل «بهترین معاملهی تاریخ گوگل» توصیف شد.
