آنتروپیک، شرکتی که نامش بیشتر با مدل‌های زبانی و بحث‌های ایمنی هوش مصنوعی گره خورده، حالا یک گام عملی به‌سوی زیست‌شناسی برداشته است. بر اساس گزارش اختصاصی رویترز، این استارتاپ یک آزمایشگاهِ کارِ فیزیکی راه‌اندازی کرده؛ جایی که آزمایش‌های واقعی زیستی انجام می‌شود، نه فقط شبیه‌سازی‌های کامپیوتری.

گزارش رویترز در حالی منتشر می‌شود که بحث درباره‌ی خطرهای هوش مصنوعی دوباره بالا گرفته است. دو منبع آگاه به رویترز گفته‌اند دامنه‌ی فعالیت زیستی آنتروپیک از کارهای ساده فراتر رفته و حالا به محیط آزمایشگاهی رسیده است. اریک کائودرر-آبرامز، رئیس بخش علوم زیستی آنتروپیک، در گفت‌وگو با رویترز وجود این آزمایشگاه را تأیید کرد و گفت برای زیست‌شناسی، «آزمون نهایی هنوز و تا مدتی در کارِ واقعی آزمایشگاهی انجام می‌شود.» او افزود بخشی از کارها در تأسیسات خود شرکت انجام می‌شود و بخشی هم با شرکای بیرونی پیش می‌رود.

ورود محتاطانه به حوزه زیست‌فناوری

سخنگوی آنتروپیک بعدتر توضیح داد که آزمایشگاه برای کشف دارو ساخته نشده، هرچند شرکت همچنان از هدف خود برای کمک به درمان بیماری‌های نادر سخن می‌گوید. به گفته‌ی یکی از منابع، این حرکت تنها یک گام کوچک به‌سوی جاه‌طلبی بسیار بزرگ‌تر آنتروپیک برای ورود به بیماری‌هایی است که به‌نظر این شرکت، صنعت داروسازی سراغشان نرفته است. همان منبع تأکید کرده که موفقیت هر برنامه‌ی دارویی هم قطعی نیست، چون بیشتر داروها در مسیر آزمون‌های ایمنی و اثربخشی بالینی شکست می‌خورند.

برای داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک، ماجرا رنگی شخصی هم دارد. او در مقاله‌ای تازه نوشته بود بیماری، پدرش را تنها چند سال پیش از آن‌که درمانی برایش پیدا شود، از پا درآورد. کائودرر-آبرامز هم همین حس را تکرار کرد و گفت مأموریت شرکت ساخت هوش مصنوعی قدرتمند به‌گونه‌ای است که به جهان سود برساند. به گفته‌ی او، بزرگ‌ترین فرصت در همین مسیر، علوم زیستی است و همین حوزه موتور اصلی تصمیم‌های فعلی شرکت شده.

دو منبع آگاه گفته‌اند آنتروپیک همانند برخی شرکت‌های زیست‌فناوری دیگر، به‌سمت خودکارسازی فیزیکی رفته است. هدف، آن‌طور که یکی از منابع توضیح داده، این است که کلاد بتواند واحدهای رباتیک را برای اجرای آزمایش‌های علمی با حداقل دخالت انسانی هدایت کند. با این حال، سخنگوی شرکت می‌گوید نظارت انسانی همچنان برای ایمنی ضروری می‌ماند.

کائودرر-آبرامز در توضیح مرحله‌ی کنونی گفت استفاده از هوش مصنوعی برای خودکارسازی اجرای کارهای آزمایشگاهی هنوز در «سال‌های نخست» خود قرار دارد، اما می‌تواند در روندهای مختلف شتاب قابل‌توجهی ایجاد کند. همین جا تناقض اصلی آنتروپیک دیده می‌شود. شرکت می‌خواهد سرعت بدهد، اما هم‌زمان از خطر هم می‌ترسد.

کائودرر-آبرامز در ادامه گفت آنتروپیک در علوم زیستی همیشه میان دو هدف تعادل برقرار می‌کند، از یک طرف بهتر کردن مدل‌ها برای کمک به توسعه‌ی داروها و از طرف دیگر دقت در نحوه‌ی استقرار آن‌ها برای محدود کردن ریسک. جمله‌ای که نشان می‌دهد شرکت می‌خواهد از مرز میان نوآوری و احتیاط عبور نکند، هرچند آن مرز روزبه‌روز باریک‌تر می‌شود.

فلسفه‌ی آنتروپیک این است که هوش مصنوعی می‌تواند توسعه‌ی درمان برای بیماری‌هایی را شتاب دهد که پیش‌تر «درمان‌ناپذیر» تلقی می‌شدند. او به‌طور خاص از آنتی‌بادی‌های دوجهته و سه‌جهته نام برد؛ مولکول‌های پیچیده‌ای که می‌توانند چند نقطه روی یک پروتئین یا سلول هدف را نشانه بگیرند یا هم‌زمان چند هدف را پوشش دهند.

با این حال، هنوز روشن نیست آنتروپیک دقیقا سراغ کدام بیماری‌ها رفته و در چه مرحله‌ای پیش می‌رود. حتی اگر یک مولکول شناسایی شود، رساندن آن به بازار سال‌ها زمان می‌برد، چون باید از آزمون‌های انسانی هم عبور کند؛ مرحله‌ای که آنتروپیک فعلا واردش نشده است.

نظر شما درباره‌ی ورود آنتروپیک به زیست‌فناوری چیست؟