پیشرفت شتابان فناوریهای نوین و گسترش ابزارهای مجهز به هوش مصنوعی، فشار کاری بیسابقهای را به مدافعان امنیت دیجیتال تحمیل کرده و پدیدهی فرسودگی شغلی را در میان کارشناسان به اوج رسانده است.
افزایش حجم هشدارهای امنیتی ناشی از کدهای تولیدشده با ماشین و تقویت مهارتهای هک مدلهای پردازشی، توان روانی نیروهای انسانی را فرسوده میکند.
طبق گزارش مؤسسهی آموزشی SANS Institute، بیش از ۶۰ درصد از متخصصان امنیت سایبری اعلام کردهاند که سطح استرس شغلی آنها نسبت به دو سال گذشته افزایش یافته است.
پیتر کورونئوس بنیانگذار سازمان غیرانتفاعی Cybermindz، میگوید: «مدافعان سایبری در سراسر جهان در خط مقدم تلاش برای دفاع از سیستمها در عصر هوش مصنوعی قرار دارند. انسانها پیش از هوش مصنوعی در هم خواهند شکست.»
شرکتهایی نظیر آنتروپیک، متا و OpenAI تأیید کردهاند که برخی مدلهای آنها توانستهاند برای نفوذ به اهداف واقعی از محیطهای آزمایشی فراتر بروند. از سوی دیگر، دادههای تحلیلی پلتفرم Vanta از میان ۱۶ هزار کسبوکار نشان میدهد مدیران ارشد امنیت اطلاعات تنها حدود نیمی از وظایف محولهی خود را به پایان میرسانند که حجم عظیمی از کارهای ناتمام و فرساینده بر جای میگذارد.
تونی کرتلی، مدیر جهانی تیم واکنش به حوادث در IBM X-Force، گفت: «از انسان انتظار میرود در سطحی بالاتر و برای مدتی طولانیتر عمیق فکر کند. حذف کارهای سادهتر، فرسودگی شغلی را تشدید میکند و ما بهعنوان مدیران باید به نیروها فرصت استراحت بدهیم.»
خروج گستردهی کارشناسان از نهادهای مدافع بیمارستانها، بانکها و زیرساختهای حیاتی، امنیت عمومی جامعه را پیش از دستیابی ماشینها به کارایی کامل با چالشهای جدی مواجه میسازد.
