تصاویر و ویدیوهای کوتاهی که کاربران بازی Pokémon Go طی یک دههی گذشته از مکانهای عمومی، خیابانها و تقاطعهای شهری ثبت کردهاند، پایگاه دادهای عظیم با بیش از ۳۰ میلیارد تصویر در سراسر جهان پدید آورده است.
بخش هوش مصنوعی و نقشهبرداری شرکت نیانتیک با نام Niantic Spatial این مجموعهی داده را به مدلی سهبعدی و واقعگرایانه از جهان فیزیکی تبدیل کرده که بهطور ویژه برای ناوبری رباتها طراحی شده است.
بر اساس گزارش مجلهی فورچون، مدل یادشده هماکنون برای هدایت ناوگان حدود هزار عددی رباتهای تحویل کالای شرکت Coco Robotics در شهرهایی نظیر لسآنجلس، شیکاگو، میامی، جرسیسیتی و هلسینکی به کار گرفته میشود. سامانهی موقعیتیابی بصری یا همان VPS با مقایسهی تصاویر زندهی دوربین ربات با پایگاه دادهی تصویری، موقعیت دقیق مکانی را بدون نیاز به ماهوارهها تعیین میکند.
برایان مککلندون، مدیر ارشد فنی Niantic Spatial، گفت: «ما به دادههای گیمرها به عنوان دادههای آموزشی زمینی با کیفیت بسیار بالا برای سایر مجموعهدادههای با کیفیت پایینتر نگاه میکنیم. فلسفهی بلندمدت Niantic Spatial این است که میتوانیم این مشکلات سخت محلیسازی، بازسازی و درک معنایی را با استفاده از مکانهای بسیار متمرکز برای آموزش مدلها حل کنیم و سپس از دادههای بسیار گستردهتر با وضوح پایینتر برای مکانیابی، تجسم و درک از دادههای نامناسب بهره ببریم.»
سیگنالهای ماهوارهای جیپیاس در محیطهای پرتراکم شهری به دلیل وجود ساختمانهای بلند دچار اختلال میشوند و چند متر خطا در تحویل سفارش، نارضایتی مشتریان را در پی دارد. مدیر فنی Niantic Spatial گفت: «این مدل بهصورت بلادرنگ کار خواهد کرد، تصاویر دریافتی از ربات را میگیرد و آنها را با مجموعهدادههای در دسترس عموم و همچنین دادههای اختصاصی که جمعآوری کردهایم مقایسه میکند تا موقعیت جهانی و جهت حرکت ربات را تعیین کند. سامانهی موقعیتیابی بصری ما بهویژه در درههای شهری که جیپیاس عملکرد ضعیفی دارد، بسیار مقاوم است.»
او در ادامه توضیح داد: «سامانهی موقعیتیابی بصری اولیهی ما با استفاده از اسکنهایی ساخته شد که کاربران برای ثبت در بازیها انتخاب میکردند؛ اما هیچ منبع واحدی مدل را تعریف نمیکند.»
موتور زیربنایی این فناوری، یک مدل بزرگ مکانی-فضایی بر پایهی میلیاردها تصویر است که فضاهای شهری را به مدلهای سهبعدی قابل پیمایش تبدیل میکند.
