بهترین گوشی های موبایل بازار ایران [مهر ۱۴۰۵]

ردمی A5 ادامه‌دهنده راه محصولات اقتصادی سری A گوشی های شیائومی است که نمایشگر بزرگ‌تر ۶٫۸۸ اینچی IPS با نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز و وضوح HD دارد. بدنه از پلاستیک مقاوم ساخته شده و وزن آن حدود ۱۹۳ گرم است، طوری که با وجود نمایشگر بزرگ، گوشی راحت در دست جای می‌گیرد.

تراشه‌ی Unisoc T7250 همراه با ۴ یا ۶ گیگابایت رم LPDDR4X و ۱۲۸ یا ۲۵۶ گیگابایت حافظه‌ی ذخیره‌سازی قابل ارتقا با microSD، کارهای روزمره مثل اجرای شبکه‌های اجتماعی یا وب‌گردی را به‌راحتی انجام می‌دهد. گوشی شیائومی ردمی A5 4G به‌عنوان یک گوشی ارزان قیمت با باتری خوب از یک باتری حجیم ۵۲۰۰ میلی‌آمپرساعتی بهره می‌برد که در استفاده‌های معمول روزانه، به‌راحتی بیش از یک روز کاربر را همراهی می‌کند. به‌علاوه، پشتیبانی از شارژ سریع ۱۸ واتی و وجود شارژر سازگار درون جعبه، از دیگر نکات مثبت این گوشی به‌شمار می‌روند.

موتو E15 از محصولات اقتصادی جدید موتورولا با مشخصاتی بسیار ارزنده با توجه به‌رده قیمتی خود است. این گوشی شاید از معدود مدل‌های بازار باشد که از دوربین سلفی پانچ هول به‌جای ناچ قطره‌ای استفاده می‌کند، بنابراین در بین ارزان‌ترین گوشی‌های بازار، ظاهر مدرن و به‌روزتری دارد. خود گوشی نیز از نظر کیفیت ساخت و متریال به‌کار رفته می‌تواند نظر بسیاری از افراد را جلب کند. به‌خصوص این‌که مانند محصولات بالارده، قابی با پوشش چرم مصنوعی برای محافظت از پشت گوشی استفاده کرده است. البته بازه‌ی قیمتی فعلی گوشی، شاید تصوری که از مدل‌های به‌شدت اقتصادی داریم را عوض کند، اما باتوجه به شرایط بازار، هنوز جز مدل‌های ارزشمند زیر ۱۵ میلیون تومان به‌حساب می‌آید.

گوشی با توجه به‌ابعاد ۶٫۶۷ اینچی‌اش، ۱۸۸ گرم وزن دارد که وزن سبکی برای این اندازه به‌حساب می‌آید. دو مورد از قابل‌توجه‌ترین و جذاب‌ترین امکانات این گوشی، اسپیکرهای استریو و باتری ۵۲۰۰ میلی‌آمپرساعتی هستند. عملکرد پردازشی تراشه‌ی Helio G81 Extreme نیز برای استفاده‌ی روزمره و کار با اپلیکیشن‌های پراستفاده از جمله پیام‌رسان‌ها، مرورگرها و شبکه‌های اجتماعی کفایت می‌کند اما ضعف بزرگ این گوشی در رم دو گیگابایتی‌اش است که ممکن است عملکرد دستگاه در خصوص چند وظیفگی و جابجایی بین برنامه‌ها را با مشکل روبرو کند، هرچند که موتورولا برای سبک‌کردن ظرفیت اشغال‌شده رم، نسخه‌ی سبک‌تر اندروید ۱۴ موسوم به Android Go را روی گوشی نصب کرده است.

گوشی A06 سامسونگ که در شهریور ۱۴۰۳ راهی بازار شد، تلاشی محافظه‌کارانه برای حفظ سهم بازار در رده اقتصادی است. این گوشی با زبان طراحی جدید موسوم به Key Island و بهبود جزئی نسبت نمایشگر به بدنه در مقایسه با نسل قبل عرضه شده است؛ اما حفظ تراشه قدیمی Helio G85 برای این گوشی سامسونگ و حافظه کند eMMC 5.1 نشان می‌دهد که جهش عملکردی ملموسی رخ نداده است. با توجه به قیمت گوشی A06 سامسونگ، نقطه قوت اصلی دستگاه، پایداری رابط‌کاربری مبتنی بر اندروید ۱۴ و پشتیبانی نرم‌افزاری است که در کنار دوربین اصلی ۵۰ مگاپیکسلی، برای کاربری‌های پایه قابل‌اتکا به نظر می‌رسد.

با این حال در کفه دیگر ترازو، نمایشگر ۶۰ هرتز با روشنایی کم و نبود شارژر درون جعبه، ارزش خرید گوشی A06 سامسونگ را در برابر رقبای قدرتمندی همچون گلکسی A15 به چالش می‌کشد. در حالی که رقیبان در همین بازه قیمتی به نمایشگرهای ۹۰ هرتز و پردازنده‌های بهینه‌تر مجهز شده‌اند، سامسونگ A06 با محدودیت‌های فنی خود نظیر سرعت شارژ پایین و عملکرد پردازشی ضعیف، صرفاً گزینه‌ای برای کاربری‌های بسیار سبک و علاقه‌مندان به برند سامسونگ محسوب می‌شود.

گلکسی A17 سامسونگ 4G که در شهریور ۱۴۰۴ معرفی شد، تلاشی مجدد برای ارائه یک گزینه‌ی رقابتی در بازار اشباع‌شده‌ی دستگاه‌های 4G اقتصادی است. نقطه‌ی قوت برجسته‌ی آن، تجهیز دوربین اصلی به لرزش‌گیر اپتیکال تصویر است که در این بازه‌ی قیمتی، یک مزیت مهم محسوب می‌شود. همچنین بهره‌گیری از جدیدترین نسخه سیستم‌عامل و ضخامت و وزن کمتر در مقایسه با نسل قبل، از دیگر جنبه‌های مثبت آن به شمار می‌روند.

با این حال، چالش اصلی، تکرار تراشه‌ی نسل قبل (Helio G99) است که منجر به عملکردی متوسط در این رده شده و ارتقاء معناداری را ارائه نمی‌دهد. علاوه‌بر این، نبود شارژر درون جعبه، استفاده از نمایشگر ۹۰ هرتزی در برابر رقبای ۱۲۰ هرتزی و محدودیت‌های صوتی شامل حذف جک هدفون و اسپیکر مونو، از جمله نقاط ضعف این گوشی سامسونگ هستند که تجربه کاربری نهایی را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

داریا باند ۲ لایت با طراحی شیشه‌ای و ظاهری نسبتا مدرن، حس محصولی خوش‌ساخت را در همان نگاه اول منتقل می‌کند؛ هرچند وزن بالای آن ممکن است در استفاده‌ی طولانی کمی به چشم بیاید. نمایشگر بزرگ ۶٫۷۸ اینچی OLED با نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز، نقطه‌‌ی قوت اصلی این مدل است و تجربه‌ای روان و چشم‌نواز در وب‌گردی، شبکه‌های اجتماعی و تماشای ویدئو ارائه می‌دهد. روشنایی مناسب صفحه (۱۱۰۰ نیت) نیز باعث می‌شود جزئیات خوانایی قابل‌قبولی داشته باشند اما شاید در زیر نور مستقیم خورشید کمی چشمانتان را آزار دهد. در مجموع، این گوشی از نظر طراحی و کیفیت نمایشگر، فراتر از انتظار در بازه‌ی قیمتی خود ظاهر می‌شود.

در بخش عملکرد، داریا باند ۲ لایت برای کاربری روزمره، استفاده از اپلیکیشن‌های پرکاربرد و حتی اجرای بازی‌های سبک، عملکردی روان و بدون دردسر ارائه می‌دهد. ترکیب حافظه‌ی مناسب در کنار باتری ۵۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی، خیال کاربر را از بابت استفاده‌ی یک‌روزه راحت می‌کند و شارژ نسبتاً سریع هم کمک می‌کند زمان زیادی منتظر نمانید. دوربین اصلی نیز در شرایط نوری مناسب عکس‌های رضایت‌بخشی ثبت می‌کند و برای استفاده‌ی معمول کاملاً قابل اتکاست. در کنار تمام موارد یادشده، پشتیبانی نرم‌افزاری قابل‌قبول و قیمت رقابتی، داریا باند ۲ لایت را به گزینه‌ای ارزشمند برای کسانی تبدیل می‌کند که به‌دنبال مدلی خوش‌قیمت با امکانات متعادل در بازار فعلی هستند.

ردمی ۱۵ نسخه‌ی 4G جدیدترین گوشی اقتصادی شیائومی است که بیش از هر چیز با باتری غول‌پیکر ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی خود جلب توجه می‌کند. بهترین گوشی اقتصادی شیائومی از نظر باتری در بنچمارک‌ها، دوام شارژی خیره‌کننده از خود نشان می‌دهد؛ به‌گونه‌ای که در استفاده‌ی روزمره، کاربر نه تنها از شارژ مجدد در طول روز بی‌نیاز می‌شود بلکه می‌تواند برای دو روز یا حتی بیشتر روی شارژدهی آن حساب باز کند. ردمی ۱۵ از شارژ سریع ۳۳ واتی با پشتیبانی از استانداردهای PD 2.0، PPS و QC 3.0 بهره می‌برد تا شارژ این باتری حجیم زمان انتظار چندان بالایی از کاربر نگیرد. افزون‌براین، شیائومی قابلیت شارژ معکوس ۱۸ واتی را نیز برای این گوشی در نظر گرفته است تا از آن همچون پاوربانکی پرقدرت برای شارژ سایر دستگاه‌ها استفاده کرد.

استفاده از باتری بسیار حجیم باعث شده که گوشی اقتصادی شیائومی تبدیل به‌محصولی سنگین و بزرگ شود چراکه ابعاد گوشی ۶٫۹ اینچ شده و وزنش از ۲۲۰ گرم فراتر می‌رود، بنابراین استفاده مداوم و طولانی از آن ممکن است دست را خسته کند. با این‌حال نمایشگر IPS با وضوح FHD و نرخ نوسازی ۱۴۴ هرتزی، کیفیت و نرمی تصویر را تضمین می‌کند. در بخش پردازنده، ردمی ۱۵ به تراشه‌ی نه‌چندان قدرتمند Snapdragon 685 مجهز شده است که صرفا برای استفاده‌ی روزمره و سبک عملکردی مطلوب دارد. این گوشی با حافظه‌های متنوعی از ۴ تا ۸ گیگابایت رم و تا ۲۵۶ گیگابایت فضای ذخیره‌سازی عرضه می‌شود و از کارت حافظه microSD نیز پشتیبانی می‌کند.

سامسونگ گلکسی A26 با قاب شیشه‌ای گوریلا گلس ویکتوس پلاس و گواهی IP67 حالا گوشی اقتصادی ارزشمندتری شده است و به‌نوعی می‌توان آن‌را ارزان‌ترین گوشی سامسونگ با این گواهی و مقاوم در برابر آب تا عمق یک متری به‌مدت ۳۰ دقیقه به‌حساب آورد. به‌نسبت نسل قبل نیز این گوشی خوش‌ساخت‌تر شده و حس باکیفیت‌تری به‌کاربر منتقل می‌کند. کاهش ضخامت دستگاه را نیز می‌توان یکی از تغییرات مثبت در جهت بهترشدن تجربه‌ی در دست‌گرفتن گوشی تلقی کرد.

اندازه دستگاه نیز از ۶٫۵ به ۶٫۷ اینچ رسیده که خوشبختانه وزن گوشی از این افزایش اندازه تقریبا محفوظ مانده و تغییر محسوسی نداشته است. تراشه‌ی گوشی نیز به Exynos 1380 یعنی همان تراشه‌ی به‌کار رفته در Samsung A54 ارتقا پیدا کرده که طبق بررسی گلکسی A26 می‌تواند خاطر شما را از بابت اجرای بسیار روان برنامه‌ها، چندوظیفگی و حتی اجرای بازی‌های پرطرفدار آسوده کند. در مقابل این تغییرات مثبت، پسرفت‌ها و نقاط ضعفی به‌چشم می‌خورند؛ برای مثال اسپیکر استریو حذف شده و نمایشگر هم به‌خاطر بیشینه‌ روشنایی محدود برای کارکردن در محیط بیرون و زیر نور شدید شاید به‌اندازه‌ی رقبا خوانا نباشد.

ردمی نوت ۱۵ نسخه‌ی 4G بیشتر روی نمایشگر و دوام باتری سرمایه‌گذاری کرده است. پنل ۶٫۷۷ اینچی OLED با وضوح ۲۳۹۲ × ۱۰۸۰ و نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز، هم برای تماشای محتوا و هم استفاده‌ی روزمره تجربه‌ای روان و باکیفیت ارائه می‌دهد؛ روشنایی اسمی ۸۰۰ نیت و حداکثر روشنایی ۳۲۰۰ نیت نیز خوانایی نمایشگر را در محیط‌های روشن بهبود می‌دهد، هرچند عدد ۳۲۰۰ نیت بالاترین مقدار است و نباید آن را روشنایی دائمی صفحه در نظر گرفت. تراشه‌ی Helio G100-Ultra برای کاربری روزمره، شبکه‌های اجتماعی و اجرای بازی‌های سبک مناسب است، اما نباید از آن انتظار عملکرد در سطح گوشی‌های میان‌رده‌ی قدرتمند داشت. دوربین اصلی ۱۰۸ مگاپیکسلی هم روی کاغذ جذاب است، ولی کیفیت عکس بیشتر به اندازه‌ی حسگر و پردازش تصویر وابسته است و این دوربین را نباید صرفاً به‌دلیل مگاپیکسل بالا، گزینه‌ای حرفه‌ای برای عکاسی دانست.

در استفاده‌ی طولانی‌مدت، باتری ۶۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی یکی از نقاط قوت مهم دستگاه است و می‌تواند برای کاربری معمولی، نیاز به شارژ روزانه را کاهش دهد؛ شارژ ۳۳ واتی نیز سرعت قابل‌قبولی دارد، هرچند در این رده سریع‌ترین گزینه‌ی بازار نیست. بدنه‌ی ۷٫۹۴ میلی‌متری و وزن حدود ۱۸۴ گرم باعث شده ظرفیت بالای باتری به قیمت تبدیل شدن گوشی به دستگاهی سنگین و ضخیم تمام نشود. گواهی IP64، حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر، اسپیکرهای استریو و امکان افزایش حافظه با microSD نیز مجموعه‌ای کاربردی برای استفاده روزمره شکل می‌دهند.

داریا باند ۲ در بخش طراحی مسیر متفاوتی را نسبت به نسل اول طی کرده است. ترکیب فریم فلزی مات با پنل پشتی شیشه‌ای تخت با پوششی نیمه‌شفاف، حس در دست گرفتن یک میان‌رده‌ی خوش‌ساخت را منتقل می‌کند. باند ۲ با وزن ۲۱۰ گرم، در مقایسه با رقیبی مانند پوکو ایکس ۶ پرو، گوشی نسبتاً سنگینی به‌شمار می‌رود؛ بااین‌حال، ابعاد جمع‌وجور آن باعث شده تا در دست گرفتنش در طولانی‌مدت خسته‌کننده نباشد. روی فریم کناری گوشی، یک دکمه‌ی فیزیکی نارنجی‌رنگ موسوم به «اکشن باتن» تعبیه شده که برای دسترسی سریع به میانبرها کاربرد دارد.

در نمای جلوی گوشی، نمایشگر ۶٫۶۷ اینچی OLED با نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز قرار دارد. این نمایشگر با وجود پشتیبانی از عمق رنگ ۱۰ بیتی، در کالیبراسیون رنگ‌ها چندان دقیق نیست؛ رنگ‌ها متمایل به سردی هستند و کاربر امکان انتخاب پروفایل‌های رنگی متنوعی را ندارد. روشنایی پنل زیر نور آفتاب به حدود ۱۵۰۰ نیت می‌رسد که برای استفاده‌ی روزمره کاملاً پاسخگو است؛ اما با اعداد تبلیغاتی سازنده و ادعای پشتیبانی از محتوای HDR فاصله‌ی معناداری دارد.

ریلمی ۱۲ پلاس، میان‌رده تازه‌واردی است که در نوع خودش امکانات قابل قبولی با توجه‌به برچسب قیمتی‌اش ارائه می‌دهد. اول‌از همه این گوشی صفحه‌نمایش OLED با نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز، پشتیبانی از استاندارد +HDR10، روشنایی ۲۰۰۰ نیتی و حاشیه‌های باریک دارد و باعث می‌شود تا کاربر حس دردست گرفتن یک گوشی ارزان‌قیمت را نداشته باشد. پشت گوشی نیز با قابی از جنس چرم مصنوعی محافظت می‌شود. وزن نیز با توجه‌به ابعاد نسبتا سبک است.

قدرت ریلمی ۱۲ پلاس از سوی تراشه Dimensity 7050 مدیاتک تامین می‌شود که نه‌به‌اندازه گوشی‌های اقتصادی ضعیف است و نه به‌اندازه گوشی‌های میان‌رده‌ی گران‌قیمت‌تر از خودش سریع‌تر؛ درواقع چیزی مابین آن‌هاست، برای استفاده روزمره کاملا پاسخگو بوده و با رابط کاربری Realme UI تجربه‌ای روان و نزدیک به Oxygen OS وان‌پلاس را ارائه می‌دهد. دوربین‌های این گوشی را مجموعه‌ای از سه دوربین واید ۵۰، اولتراواید ۸ و ماکروی ۲ مگاپیکسلی تشکیل می‌دهد که عملکرد نسبتا معمولی در عکاسی روز از خود نشان می‌دهند.

عرضه گوشی A36 در اسفند ۱۴۰۳ دوباره نشان داد که سامسونگ تنها روی بهبود تجربه کاربری بلندمدت دستگاه‌های خود تمرکز دارد که رسیدن به آن با چنین سخت‌افزارهای ضعیفی در حاله‌ای از ابهام است. A36 سامسونگ با اندکی پیشرفت به روشنایی ۱۲۰۰ نیت در پنل خود می‌رسد و استفاده از محافظ گوریلا گلس ویکتوس پلاس و ارائه پشتیبانی نرم‌افزاری کم‌نظیر ۶ ساله نیز گامی رو‌به‌جلو اما بسیار محدود نسبت به نسل پیشین به‌حساب می‌آید. همچنین جایگزینی تراشه اگزینوس با اسنپدراگون ۶ نسل ۳، اگرچه انقلابی نیست، پایداری حرارتی و گرافیکی بهتری را به ارمغان آورده است.

با این‌ حال در روی دیگر سکه، گلکسی A36 در نبرد سخت‌افزاری با رقبای چینی مانند پوکو X7 پرو، به‌دلیل استفاده از استاندارد قدیمی حافظه UFS 2.2 و پردازنده مرکزی فوق‌العاده ضعیف‌تر عقب می‌ماند. این محدودیت‌های فنی در کنار قیمت گوشی سامسونگ A36 که آن را در خطر هم‌پوشانی با مدل قدرتمندتر گلکسی A56 قرار می‌دهد، باعث شده است تا این محصول علی‌رغم نقاط قوتش، انتخابی ایده‌آل برای کاربران با اولویت گیمینگ یا سرعت پردازش بالا نباشد.

شیائومی پوکو F6، با طراحی زیبا و مشخصات فنی قدرتمند، سِیر صعودی گوشی‌های سری پوکو را ادامه داده است و اکنون با بهره‌گیری از جدیدترین فناوری‌ها، خریدی مناسب و تقریبا مقرون‌به‌صرفه به‌حساب می‌آید. صفحه‌نمایشِ OLED گوشی‌ پوکو از وضوح 1.5K بهره می‌برد و حداکثر نرخ نوسازی آن به ۱۲۰ هرتز می‌رسد. گوشی پوکو از استانداردهای HDR10 پلاس و دالبی ویژن پشتیبانی می‌کند و پنل آن ۱۲ بیتی است، از این رو می‌تواند تا ۶۸ میلیارد رنگ را نمایش دهد. همچنین پوشش ۱۰۰ درصدی فضای رنگی DCI-P3، حال‌و‌هوای جذاب‌تری به محتوای درحال‌پخش می‌دهد.

ویژگی کلیدی که پوکو F6 را به خرید بسیار ارزشمندی تبدیل می‌کند، پردازنده‌ی قدرتمند اسنپدراگون 8s Gen 3 آن است که قدرتی در حد گوشی‌های پرچمدار را به گوشی شیائومی می‌آورد. با چنین پردازنده‌ای هیچ مشکلی برای اجرای سنگین‌ترین بازی‌های اندرویدی با آخرین تنظیمات گرافیکی نخواهید داشت. مدلی که در بازار ایران وجود دارد از ۱۲ گیگابایت رم و ۵۱۲ گیگابایت حافظه‌ی ذخیره‌سازی بهره می‌برد. برای مشاهده‌ی جزئيات بیشتر در مورد پوکو F6 می‌توانید به مقاله بررسی ردمی توربو ۳ (پوکو F6) در زومیت مراجعه کنید.

در ردمی نوت ۱۵ پرو می‌شود نشانه‌های بلوغ تدریجی سری ردمی نوت را به‌وضوح دید؛ جایی که شیائومی به‌جای اضافه‌کردن قابلیت‌های تزئینی، سراغ اصلاح تصمیم‌های قبلی رفته است. تخت شدن نمایشگر OLED بزرگ با نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز، یکی از همان تغییرهایی است که شاید در معرفی‌ها کم‌اهمیت جلوه کند، اما در استفاده‌ی روزمره تفاوتش را نشان می‌دهد. لمس دقیق‌تر، کنترل بهتر لبه‌ها و تجربه‌ی بصری یکدست‌تر، باعث شده این گوشی حس کار با محصولی پخته‌تر و کم‌دردسرتر را منتقل کند.

در بخش سخت‌افزار، استفاده از تراشه‌ی Dimensity 7400 Ultra نشان می‌دهد شیائومی به تعادل میان قدرت و مصرف انرژی توجه داشته است. این چیپست در کنار ۸ یا ۱۲ گیگابایت رم، عملکردی روان در کاربری روزانه، مولتی‌تسکینگ و حتی بازی‌های نیمه‌سنگین ارائه می‌دهد؛ بدون آن‌که گوشی بیش‌ازحد داغ شود یا باتری را با سرعت تخلیه کند. حافظه‌ی داخلی پرحجم نیز باعث می‌شود نوت ۱۵ پرو برای کاربرانی که گوشی را ابزار اصلی کار و سرگرمی می‌دانند، محدودکننده نباشد.

گلکسی A57 از آن دسته گوشی‌هایی است که تلاش نمی‌کند با اعداد عجیب یا قابلیت‌های تبلیغاتی شما را شگفت‌زده کند؛ بلکه هدفش این است که هر روز، بدون دردسر، همان چیزی باشد که از یک گوشی انتظار دارید. نمایشگر روان ۱۲۰ هرتزی، شارژ سریع، باتری بادوام و سخت‌افزاری که از پس اغلب نیازهای روزمره و حتی بازی‌های نیمه‌سنگین برمی‌آید، باعث شده‌اند A57 بیشتر از آنکه یک گوشی هیجان‌انگیز به‌نظر برسد، همراهی قابل اعتماد باشد. این همان ویژگی‌ای است که بسیاری از کاربران بعد از چند ماه استفاده، بیشتر از هر قابلیت دیگری قدر آن را می‌دانند.

اما جذاب‌ترین ویژگی Galaxy A57 را نباید در جدول مشخصات فنی جست‌وجو کرد؛ برگ برنده‌ی واقعی آن، آرامشی است که از اکوسیستم سامسونگ، بروزرسانی‌های نرم‌افزاری منظم و کیفیت ساخت قابل اتکا به دست می‌آورید. البته اگر همین حالا یکی از مدل‌های جدید سری A را در اختیار دارید، بهتر است هیجان معرفی یک محصول تازه شما را به خرید عجولانه نکشاند؛ زیرا تفاوت نسل‌ها همیشه به اندازه‌ای نیست که هزینه ارتقا را توجیه کند. A57 برای کسانی ساخته شده که می‌خواهند چند سال بدون دغدغه از آن استفاده کنند، نه برای کسانی که هر سال به‌دنبال تعویض گوشی هستند.

پوکو F6 پرو، بهترین و قدرتمندترین عضو از محصولات پوکو در سال ۲۰۲۴ شناخته می‌شود و اصلا جای تعجب ندارد که تقریبا آن‌را یک‌گوشی پرچمدار به‌حساب آوریم. پرچمداری اقتصادی که از بدنه‌ی شیشه‌ای-آلومینومی استفاده می‌کند و قدرتش را تراشه‌ی Snapdragon 8 Gen 2 می‌گیرد تا دیگر حرف و حدیثی برای اجرای سنگین‌ترین بازی‌ها باقی نماند. البته مواردی چون دوربین معمولی، فقدان گواهی IP68 و شارژ بی‌سیم باعث می‌شود که نسبت‌به گوشی‌های پرچمدار با کاستی‌هایی دست و پنجه نرم‌ کند.

درهر صورت پوکو F6 پرو برای خوره‌های بازی، یکی از ارزان‌ترین و به‌صرفه‌ترین محصولات با تراشه‌ی پرچمدار به‌حساب می‌آید و نمایشگر ۶٫۶۷ اینچی OLED با وضوح 1440p و روشنایی خیره‌کننده‌ی ۴۰۰۰ نیت، تکمیل‌کننده‌ی یکی از بهترین تجربه‌های کاربری خواهد بود. این گوشی آداپتور ۱۲۰ واتی نیز در جعبه‌ی خود دارد که می‌تواند در ۲۰ دقیقه گوشی را کامل شارژ کند.

گلکسی S25 FE را شاید بتوان کم‌فروغ‌ترین فن‌ادیشن سامسونگ طی سال‌های اخیر به‌حساب آورد. از نظر سخت‌افزاری این گوشی کمترین تغییرات را نسبت‌به نسل گذشته تجربه می‌کند به‌طوری‌که حتی می‌توان جابجایی از تراشه Exynos 2400e به 2400 عادی را نادیده گرفت؛ تراشه‌ای که در نسخه‌های پایه و پلاس گلکسی S24 استفاده شد. کره‌ای‌ها حتی تمایلی برای به‌کاربردن Exynos 2500 از خود نشان نداده‌اند با این‌حال اذعان کرده‌اند برای عملکرد بهینه‌تر و پایدارتر، محفظه‌ی بخار را تا ۱۰ درصد بزرگ‌تر کرده‌اند که خوشبختانه نتیجه داده و سرانجام با ناپایداری و افت عملکرد خداحافظی می‌کند

از تغییری که بیشتر از همه به‌چشم می‌آید، می‌توان به افزایش ظرفیت باتری از ۴۷۰۰ به ۴۹۰۰ میلی‌آمپر ساعت و پشتیبانی از شارژ سریع ۴۵ وات اشاره کرد که تاثیر چشم‌گیری در بهبود شارژدهی نداشته است. گفتنی‌است که این باتری همچنان لیتیوم-یونی است. حتی دوربین‌های تله‌فوتو و اولتراواید از نسخه‌ی ابتدایی سری FE بدون تغییر مانده‌اند. اگرچه وسعت تغییرات کم بوده اما فن‌ادیشن جدید سامسونگ حالا بیشتر از هر زمان دیگری به‌خانواده پرچمداران سری S نزدیک‌تر شده تا حداقل از نظر ظاهری جذاب‌تر و خوش‌ساخت‌تر از قبل به‌نظر بیاید. برای مثال حاشیه‌های اطراف بازهم باریک‌تر شده‌اند و ضخامت و وزن دستگاه نیز کاهش قابل توجهی داشته است.

در دنیایی که بسیاری از گوشی‌های میان‌رده تلاش می‌کنند همه‌چیز را «خوب» انجام دهند، پوکو X8 Pro مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است؛ این گوشی قبل از هر چیز یک ماشین پردازشی است. ترکیب تراشه‌ی Dimensity 8500 Ultra، حافظه‌ی LPDDR5X و فضای ذخیره‌سازی UFS 4.0 باعث می‌شود گلوگاه سخت‌افزاری عملاً به حداقل برسد؛ از اجرای بازی‌های سنگین با نرخ فریم پایدار گرفته تا پردازش فایل‌های حجیم و جابه‌جایی سریع میان اپلیکیشن‌ها. نکته‌ی مهم‌تر این است که این توان پردازشی تنها روی کاغذ دیده نمی‌شود؛ بلکه در استفاده‌ی روزمره نیز کاهش زمان بارگذاری برنامه‌ها، سرعت نصب فایل‌ها و پاسخ‌گویی سریع‌تر سیستم کاملاً محسوس است.

اما X8 Pro دقیقاً همان جایی جذاب می‌شود که بسیاری از خریداران از آن غافل می‌شوند. این گوشی قرار نیست بهترین دوربین بازار یا لوکس‌ترین کیفیت ساخت را ارائه دهد؛ سرمایه‌گذاری اصلی شیائومی روی عملکرد سخت‌افزاری بوده است. اگر اولویت شما گیمینگ، اجرای شبیه‌سازها، ویرایش ویدئو یا استفاده‌ی هم‌زمان از چندین اپلیکیشن سنگین است، X8 Pro یکی از منطقی‌ترین انتخاب‌های این رده‌ی قیمتی محسوب می‌شود. اما اگر کیفیت دوربین، پردازش طبیعی تصاویر یا ارزش فروش مجدد برایتان اهمیت بیشتری دارد، بد نیست قبل از خرید نگاهی هم به رقبایی مانند Galaxy A57 یا برخی مدل‌های سری Redmi Note بیندازید. در نهایت، ارزش واقعی X8 Pro نه در تعداد هسته‌های پردازنده، بلکه در این واقعیت نهفته است که بخش عمده‌ی بودجه‌ی پرداختی شما صرف سخت‌افزاری می‌شود که هر روز آن را احساس خواهید کرد، نه صرف ویژگی‌های تبلیغاتی که تنها در جدول مشخصات دیده می‌شوند.

در مهر ۱۴۰۴، همزمان با اوج‌گیری رقابت در بازار گوشی‌های هوشمند، شیائومی ۱۵ تی پرو به عنوان جدیدترین مدعی در رده «قاتلان پرچمدار» وارد میدان شد. این محصول در دورانی عرضه می‌شود که انتظارات کاربران از یک دستگاه رده‌بالا به اوج خود رسیده و هوش مصنوعی و قابلیت‌های عکاسی حرفه‌ای، استانداردهای جدیدی را تعریف کرده‌اند. شیائومی با این گوشی، استراتژی همیشگی خود را دنبال می‌کند: ارائه حداکثر توانمندی‌های یک پرچمدار با قیمتی که معادلات بازار را برای رقبای گران‌قیمت به چالش می‌کشد.

نقطه قوت اصلی شیائومی 15T پرو در ارائه یک مجموعه متوازن و قدرتمند نهفته است؛ عملکردی در سطح بالاترین مدل‌های روز، دوام باتری فوق‌العاده که به‌راحتی یک روز استفاده سنگین را پاسخ می‌دهد و سیستم دوربینی که به‌ویژه در زمینه بزرگ‌نمایی، فراتر از انتظارات ظاهر می‌شود. با این حال، این برتری‌ها بدون مصالحه به‌دست نیامده است. برای حفظ قیمت رقابتی، در برخی جزئیات مانند کیفیت دوربین‌های ثانویه و برخی ظرافت‌های نرم‌افزاری، نسبت به گران‌ترین پرچمداران بازار، سازش‌هایی صورت گرفته که می‌تواند برای سخت‌گیرترین کاربران قابل‌توجه باشد.

وان‌پلاس ۱۵ همانطور که از ظاهرش مشخص است، اندکی روحیه‌ی رقابت در بخش گوشی وان پلاس ۱۵ که در آبان ۱۴۰۴ به بازار عرضه شده، با رویکردی جسورانه در طراحی تخت و حذف نمایشگر‌های خمیده تلاش کرده است تا استاندارد‌های جدیدی را در ارگونومی و دوام با گواهی IP69K تعریف کند. این دستگاه با تجهیز به تراشه Snapdragon 8 Elite Gen 5 و باتری عظیم ۷۳۰۰ میلی‌آمپرساعتی، در بخش پردازشی و شارژدهی جهش بزرگی نسبت به نسل قبل و حتی رقبای قدرتمندی مانند Galaxy S25 Ultra داشته است. استفاده از سیستم خنک‌کننده بهینه و نرخ نوسازی ۱۶۵ هرتز، آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای گیمر‌ها تبدیل می‌کند؛ هرچند داغ‌شدن بدنه در فشار‌های سنگین طولانی همچنان چالشی قابل‌توجه است.

با این حال، قطع همکاری با Hasselblad و استفاده از سنسور‌های کوچک‌تر در بخش دوربین، پاشنه آشیل این پرچمدار محسوب می‌شود. اگرچه وان‌پلاس ۱۵ در نور روز و فیلم‌برداری عملکرد قابل‌قبولی دارد، اما در عکاسی نور کم و ثبت جزئیات سایه‌ها، قافیه را به رقبای هم‌رده می‌بازد. این گوشی در کانفیگ‌های متعددی با قیمت ۸۹۹ الی ۹۹۹ دلار برای نسخه‌های ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایتی در بازار‌های جهانی عرضه شده که تعادلی بحث‌برانگیز میان قدرت سخت‌افزاری خیره‌کننده و عقب‌گرد در بخش دوربین ایجاد کرده است و خرید آن را به اولویت‌های کاربر وابسته می‌کند.

آنر ۶۰۰ پرو به تراشه‌ی Snapdragon 8 Elite مجهز شده که در کنار نمایشگر OLED با نرخ نوسازی تطبیقی ۱۲۰ هرتز، ترکیبی مناسب برای کارهای سنگین، بازی و استفاده‌ی روزمره طولانی‌مدت فراهم می‌کند؛ بنابراین مزیت تراشه فقط در بنچمارک‌ها خلاصه نمی‌شود و در اجرای هم‌زمان برنامه‌ها و بازی‌های سنگین نیز خودش را نشان می‌دهد. نمایشگر با پشتیبانی از HDR و حداکثر روشنایی ۸۰۰۰ نیت در شرایط خاص، برای استفاده در محیط‌های پرنور و تماشای محتوای HDR ظرفیت بالایی دارد، هرچند عدد ۸۰۰۰ نیت مقدار اوج آزمایشگاهی است و نباید آن را روشنایی دائمی صفحه در استفاده‌ی معمول دانست. بخش عکاسی یکی از نقاط کلیدی دستگاه است؛ دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی از حسگر بزرگ 1/1.4 اینچی، دیافراگم f/1.9 و لرزش‌گیر اپتیکال بهره می‌برد و در کنار تله‌فوتوی پریسکوپی ۵۰ مگاپیکسلی با زوم اپتیکال ۳.۵ برابری و OIS قرار می‌گیرد؛ ترکیبی که از نظر انعطاف‌پذیری، به‌خصوص برای پرتره و سوژه‌های دور، کاربردی‌تر از گوشی‌هایی است که صرفاً روی افزایش مگاپیکسل دوربین اصلی تمرکز دارند.

در استفاده‌ی روزمره، باتری ۶۴۰۰ میلی‌آمپرساعتی در کنار شارژ سیمی ۸۰ واتی و بی‌سیم ۵۰ واتی، یکی از مزیت‌های مهم این مدل است؛ ظرفیت بالا می‌تواند فشار مصرف نمایشگر و تراشه‌ی قدرتمند را بهتر پوشش دهد و شارژ بی‌سیم سریع نیز قابلیتی است که در بسیاری از گوشی‌های هم‌رده هنوز فراگیر نیست. مقاومت IP68، IP69 و IP69K و ضخامت ۷.۸ میلی‌متری با وزن حدود ۱۹۵ گرم نیز نشان می‌دهند آنر تلاش کرده دوام بالا را بدون تبدیل گوشی به محصولی بیش از حد سنگین حفظ کند. از سوی دیگر، ارزش خرید ۶۰۰ پرو بیش از هر چیز به استفاده‌ی کاربر از قابلیت‌های رده‌بالای آن، به‌خصوص دوربین پریسکوپی، تراشه‌ی پرچم‌دار، نمایشگر و شارژ بی‌سیم وابسته است؛ اگر این امکانات برای کاربر اولویت نداشته باشند، پرداخت هزینه‌ی بالاتر نسبت به مدل‌های پایین‌تر همین خانواده الزاماً مزیت متناسبی در تجربه‌ی روزمره ایجاد نمی‌کند. قابلیت‌های هوش مصنوعی و اتصال بین دستگاه‌ها نیز بخشی از ارزش محصول را تشکیل می‌دهند، اما دسترسی به برخی قابلیت‌ها می‌تواند به منطقه، نسخه‌ی نرم‌افزار یا دستگاه‌های سازگار وابسته باشد.

با پیشرفت‌های چشمگیر آیفون ۱۷، می‌توان این مدل را شایسته‌ی لقب باارزش‌ترین آیفون سال دانست؛ چرا که اپل بالاخره طلسم قدیمی را شکست و قابلیت‌های پرطرفدار را در این مدل گنجاند. در بخش طراحی، Iphone 17 شباهت زیادی به نسل قبل دارد، با این تفاوت که اکنون نمایشگر از محافظ Ceramic Shield 2 استفاده می‌کند که مقاومت آن در برابر خط و خش را تا سه برابر افزایش می‌دهد. حداکثر روشنایی نمایشگر آیفون ۱۷ در فضای باز حالا به ۳۰۰۰ نیت رسیده است (در مقایسه با ۲۰۰۰ نیت در نسل قبل) و روشنایی معمول آن ۱۰۰۰ نیت و روشنایی حداکثری آن در حالت HDR به ۱۶۰۰ نیت می‌رسد. حداقل روشنایی نمایشگر تنها ۱ نیت است تا در محیط‌های تاریک فشار کمتری به چشم وارد شود و در حالت Always-On Display نیز با کمترین مصرف انرژی، اطلاعات مورد نیاز به‌نمایش گذاشته شود.

اپل برای بهبود دید در محیط‌های روشن، پوشش ضد بازتاب هفت‌لایه‌ای جدیدی به نمایشگر افزوده که بازتاب نور را تا ۳۳ درصد کاهش می‌دهد. افزون‌براین سرانجام صفحه‌نمایش OLED آیفون ۱۷ نرمال به‌کمک فناوری ProMotion می‌تواند نرخ نوسازی را به‌صورت تطبیقی بین ۱ تا ۱۲۰ هرتز تغییر دهد. در زمینه‌ی عملکرد، تراشه‌ی A19 Bionic در آیفون ۱۷ حدود ۵۰ درصد قدرتمندتر از تراشه‌ی A18 در آیفون ۱۶ عمل می‌کند. نکته‌ی جالب توجه اینجاست که اپل با حذف نسخه‌ی ۱۲۸ گیگابایتی، مدل پایه‌ی آیفون ۱۷ را با حافظه‌ی ۲۵۶ گیگابایتی و همان قیمت ۸۰۰ دلار سال قبل عرضه کرده است.

گلکسی S26 اولترا تازه‌ترین پرچم‌دار سامسونگ است که در تاریخ ۷ اسفند ۱۴۰۴ معرفی شد. از نظر ظاهری، S26 اولترا تفاوت چندانی با نسل قبل ندارد. فریم تیتانیومی همچنان حضور دارد ولی حالا گوشه‌های گوشی کمی خمیده‌تر شده‌اند تا در دست گرفتن گوشی راحت‌تر باشد. با وجود شباهت کلی طراحی، شاهد کاهش وزن و نازک‌تر شدن گوشی هستیم. نمایشگر ۶/۹ اینچی با وضوح ۱۴۴۰ در ۳۱۲۰ پیکسل و نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز هنوز یکی از بهترین‌ نمایشگرهای دنیا است اما حالا با وجود قابلیت Privacy Display جذابیت بیشتری دارد.

قلب تپنده‌ی S26 اولترا، تراشه‌ی اسنپ‌دراگون ۸ الیت نسل ۵ است که توانایی انجام سنگین‌ترین پردازش‌ها را بدون مشکل دارد. پشتیبانی از شارژر ۶۰ واتی و قابلیت جذاب Horizon Lock در دوربین‌ها، همگی از تغییرات جذاب این نسل از پرچمداران سامسونگ به‌شمار می‌روند.

آیفون ۱۷ پرو مکس نمایانگر تغییر مسیر اساسی و بحث‌برانگیزی در فلسفه‌ی طراحی اپل است؛ زیبایی‌شناسی و حس لوکس‌بودن که همواره از مشخصه‌های اصلی آیفون‌های پرچمدار بود، فدای اهداف مهندسی شده؛ بدنه‌ی یکپارچه‌ی آلومینیومی، حس پریمیوم تیتانیوم نسل قبل را انتقال نمی‌دهد و طراحی ماژول دوربین موسوم، ظاهری ناآشنا و غیرمتعارف به دستگاه بخشیده که هویت بصری محصولات اپل را به چالش می‌کشد.

مصالحه‌ی اپل در طراحی، راه را برای جهش عملکردی بی‌نظیری هموار کرده؛ آیفون ۱۷ پرو به‌لطف تراشه‌ی قدرتمند A19 Pro و سیستم خنک‌کننده‌ی «محفظه‌ی بخار» و ضریب انتقال حرارت فوق‌العاده بالای آلومینیوم، پایداری عملکرد بسیار خوبی دارد و کمتر از گذشته داغ می‌کند. باتری در نسخه‌ی eSIM آیفون ۱۷ پرومکس، از مرز ۵۰۰۰ میلی‌آمپرساعت عبور کرده است و رکوردهای شارژدهی را جابه‌جا می‌کند.