فورد ۵ حالت رانندگی با خودروی GT را تشریح کرد

فورد ۵ حالت رانندگی با خودروی GT را تشریح کرد

فورد به‌تازگی اطلاعات بیشتری در مورد حالت‌های رانندگی مدل GT منتشر کرده است. این حالت‌ها به پایداری و کشش بیشتر خودرو کمک می‌کنند.

اولین مدل از خودروهای فورد GT به دست مشتریان خود رسیده‌اند؛ اما این شرکت همچنان در حال تشریح جزئیات جدیدی از این مدل است.

ما اخیراً متوجه شدیم که این سوپراسپرت دارای ۵ حالت رانندگی است. آن‌ها از طریق یک صفحه‌ی مدرج کوچک در طرف چپ فرمان قابل‌ تغییر هستند و هر حالت دارای تنظیمات مختص به خود است که در صفحه‌ی کیلومتر شمار نمایش داده می‌شود.

۵ حالت رانندگی GT عبارت‌اند از: حالت جاده‌ی مرطوب، حالت معمولی، حالت اسپرت، حالت مسابقه‌ای و حالت Vmax. آن‌ها به‌منظور تغییر وضعیت خودرو و با تمرکز بر قسمت شاسی و آیرودینامیک GT طراحی شده‌اند. فورد حالا جزئیات بیشتری از نحوه کار هر حالت منتشر کرده است.

حالت‌های جاده‌ی خیس و معمولی، با توجه به اسمشان، کاملاً واضح هستند. ارتفاع کف خودرو تا زمین در این دو حالت، در اندازه‌ی استاندارد ۱۲۰ میلی‌متر حفظ می‌شود و سیستم‌های کنترل کشش و پایداری نیز در وضعیت استاندارد به سر می‌برند. دریچه‌ی گاز در حالت جاده‌ی خیس با تأخیر باز می‌شود و هر دو حالت خیس و معمولی دارای تنظیمات راحتی سرنشینان در سیستم تعلیق هستند.

فورد GT

بخش جذاب ماجرا زمانی است که خودرو در حالت اسپرت قرار می‌گیرد. در این زمان ارتفاع کف خودرو تا زمین همان ۱۲۰ میلی‌متر است؛ اما کمک‌فنرها سفت می‌شوند و سیستم کشش و پایداری خودرو دارای سه گزینه برای انتخاب است. این گزینه‌ها محدودیت‌های کمتری برای رانندگی دارند؛ لغزش، انحراف و بیش فرمانی بیشتر به رانندگان امکان لذت بردن بیشتر از رانندگی می‌دهد. دریچه‌ی گاز و سیستم تزریق سوخت نیز به‌منظور جلوگیری از تأخیر در عملکرد توربو شارژ تنظیم شده‌اند. پیشرانه‌ی ۶ سیلندر خورجینی این خودرو از یک توربو شارژ دوقلو بهره می‌برد. درنهایت، قدرت از طریق یک جعبه‌دنده‌ی ۷ سرعته دو کلاچه به چرخ‌ها منتقل می‌شود.

حالت بعدی، حالت مسابقه‌ای است که بر اساس حالت اسپرت طراحی شده؛ اما ارتفاع شاسی خودرو تا زمین را تا ۵۰ میلی‌متر کاهش می‌دهد. در این زمان، سیستم آیرودینامیک فعال خودرو به‌مانند ابر خودروی McLaren P1 عمل می‌کند. کانال‌های ورودی هوا در جلو بسته و درنتیجه هوا به کانال‌های پایین‌رونده‌ی پرفشار عقب بدنه تزریق می‌شود. باله‌ی عقب نیز باز می‌شود (این باله در حالت‌های معمولی و اسپرت نیز باز می‌شود، اما فقط در سرعت‌های بالا) و نیروی پایین‌رونده را افزایش می‌دهدو به‌علاوه، در خلال ترمزگیری‌های شدید نیز نقش ترمز هوایی را ایفا می‌کند. ضرایب فنریت خودرو نیز بالا می‌رود و جذب ضربات به بهترین حالت ممکن می‌رسد.

فورد GT

حالت Vmax مشابه حالت مسابقه‌ای با تنظیمات شاسی است؛ اما ضرایب آیرودینامیک آن به‌منظور کاهش مقاومت هوا در حین حرکت خودرو بهبود می‌یابد. باله‌ی عقب همچنان در وضعیت باز قرار دارد و سیستم کنترل پایداری نیز به‌منظور اطمینان از حرکت خودرو در مسیر مستقیم فعال است. فورد هنوز جزئیاتی در مورد حداکثر سرعت GT اعلام نکرده، اما گفته است که این عدد بالاتر از ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت خواهد بود.

فورد علاوه بر این حالت‌ها، یک سیستم کنترل حرکت نیز برای GT در نظر گرفته است. این سیستم در تمامی حالت‌ها به‌جز حالت جاده‌ی مرطوب قابل‌دسترسی است و از طریق دکمه‌های روی فرمان فعال می‌شود. زمانی که این وضعیت فعال شد، یک علامت سفیدرنگ با حروف LC روی صفحه کیلومتر شمار ظاهر می‌شود. وقتی‌که راننده پای چپ خود را روی پدال ترمز قرار می‌دهد و پدال گاز را با پای راست خود تا انتها می‌فشارد، خودرو آماده‌ی حرکت می‌شود و این علامت به رنگ سبز تغییر می‌کند.

منبع motorauthority

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید