خودرو هایی که توان بیشتری از میزان اعلامی کارخانه داشتند

خودرو هایی که توان بیشتری از میزان اعلامی کارخانه داشتند

گاهی اوقات خودروسازان میزان توان واقعی محصولات خود را اعلام نمی‌کنند و رقم اعلامی آن‌ها بیشتر از توان واقعی خودروها است. اما در شرایط خاصی نیز خودروساز‌ها به هر دلیلی، توان کمتری نسبت به میزان واقعی خودروهای اعلام می‌کنند که در ادامه با هشت نمونه از آن‌ها آشنا خواهید شد. همراه زومیت باشید.

ممکن است فکر کنید هنگامی که خودرویی با توان بالا تولید می‌‌شود، بهتر است این موفقیت را همه جا فریاد زد. در بیشتر مواقع، این همان کاری است که خودروسازان انجام می‌دهند، اما بنا به یک سری از دلایل، گاهی خودروسازان ترجیح می‌دهند تا محصول خود را دست کم گرفته و میزان توان آن‌ها را کمتر از رقم واقعی اعلام می‌کنند. در ادامه می‌توانید برخی از این دسته خودروها را مشاهده کنید.

۱. شورولت کوروت L88

شورولت کوروت

جنرال موتورز در دهه‌ی شصت میلادی با ساخت این خودرو تلفیقی مناسب از یک ماسل کار و یک خودروی اسپرت را ارائه داد که البته این کار به شکل بسیار محافظه کارانه‌ای انجام پذیرفت. کوروت L88 یک خودروی مسابقه‌ای کارخانه‌ای بود که قدرت آن در تبلیغات ۴۳۵ اسب بخار ذکر شده بود ما در حقیقت، این خودرو قدرتی ۱۰۰ اسب بخار بیش از آن عدد تولید می‌کرد. پدرخوانده‌ی کوروت، زورا آرکوس دانتوف دوست نداشت که کوروت L88 در دست هر کسی باشد و به همین خاطر تولید این مدل نیز محدود بود تا قدرت واقعی آن نیز به صورت یک راز در بین رانندگانش باقی بماند.

۲. نیسان اسکای‌لاین GT-R

نسیان

این خودرو در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۵ روی خط تولید قرار داشت، قدرت این خودرو در بازار داخلی ژاپن حداکثر ۲۷۶ اسب بخار بود، اما این رقم دروغی بیش نبود. نخستین نسل نیسان GT-R قدرتی در حدود ۳۲۰ اسب بخار را تولید می‌کرد و باید رقمی بیشتر را نیز برای مدل R34 متصور بود. اما برای امنیت شهروندان، مقامات ژاپنی تصمیم گرفتند تا قدرت این خودرو را ۲۷۶ اسب بخار اعلام کنند.

۳. فراری F40

فراری

فراری به طور رسمی قدرت مدل F40 را معادل ۴۷۸ اسب بخار اعلام کرده است اما در آزمایش‌های غیر رسمی، رانندگان و خبرنگارانی که این خودرو را رانده‌اند معتقدند که F40 قدرتی بیش از ۵۰۰ اسب بخار دارد. شاید این همان دلیلی است که F40 بسیار سریع‌تر از مدل قبلی خود، یعنی F50 است.

۴. فورد موستانگ Boss 429

فورد موستانگ

فورد موستانگ Boss 429 قرار بود بزرگترین پیشرانه‌ی V8 ساخت فورد را دریافت کند که ابتدا برای استفاده در مسابقات ناسکار ساخته شده بود. به همین خاطر سازنده تصمیم گرفت قدرت این خودرو را کمتر از رقم واقعی اعلام کند. فورد در تبلیغات خود، قدرت این خودرو را ۳۷۵ اسب بخار اعلام می‌کرد اما بنابه گفته‌ی وبسایت Hemming، اگر عدد سه را با عدد ۴ جایگزین کنید آنگاه به رقم واقعی قدرت این خودرو نزدیک‌تر خواهید شد.

۵. پونتیاک GTO The Judge مدل ۱۹۶۹

پونتیاک

مدل The Judge قوی‌ترین نسخه‌ی پونتیاک GTO بود که در سال ۱۹۶۹ می‌توانستید خریداری کنید. بر اساس اعلام پونتیاک، این مدل تنها ۱۰ اسب بخار قوی‌تر از مدل قبلی خود بود. اما حقیقت چیز دیگری بود، ظاهرا مدیران پونتیاک به مجلاتی که مدل the Judge را تست می‌کردند گفته بودند که قدرت ۳۷۰ اسب بخاری این خودرو کاملا جعلی و تقلبی است. به لطف استاندارد آن روزهای جنرال موتورز که قدرت پیشرانه‌ی خودروها را بر اساس وزن آن‌ها تعیین می‌کردند، می‌توان حدس زد که این خودرو حداقل ۳۰ اسب بخار قوی‌تر از آنچه جنرال موتورز ادعا می‌کرد، بوده است.

۶. بی‌ام‌و M5

بی ام و

بی‌ام‌و به طور کلی در خصوص اعلام مشخصات عملکرد خودروهای خود بسیار محافظه کارانه عمل می‌کند؛ مخصوصا اگر صحبت از مدل‌های قدرتمند این شرکت در میان باشد. بی‌ام‌و در تبلیغات خود قدرت موتور مدل M5 را عددی معادل ۵۶۰ اسب بخار اعلام می‌کرد اما آزمایشاتی که مستقلا توسط دستگاه داینو روی این خودرو انجام شده است نشان داده است که قدرت واقعی این خودرو ۶۲۰ اسب بخار است.

۷. پورشه ۹۵۹

پورشه

حدس زدن این موضوع که پورشه ۹۵۹ دارای عدد اسب بخار بسیار بالایی باشد خیلی سخت نیست، چون این خودرو از پیشرانه‌ی شش سیلندر تختی استفاده می‌کند که در بسیاری از مدل‌های پورشه که قهرمانی مسابقات لمانز را کسب کرده‌اند. پورشه گفته بود که این خودرو می‌تواند قدرت ۴۵۰ اسب بخار را تولید کند اما بسیاری از منابع داخلی این شرکت افشا کردند که قدرت واقعی این خودرو قدرتی بیش از ۵۰۰ اسب بخار دارد.

۸. پونتیاک فایربرد ۴۰۰ مدل ۱۹۶۸

پونتیاک

در سال ۱۹۶۸ پونتیاک فایربرد مجهز به پیشرانه‌ی هشت سیلندر وی شکل Ram-Air400 بود که ادعا شده بود قدرتی برابر با ۳۲۵ اسب بخار دارد، در حالی که همین پیشرانه در مدل GTO نیز استفاده می‌شد و قدرتی معادل ۳۶۰ اسب بخار داشت. از این اعداد چه نتیجه‌ای می‌گیریم؟

جنرال موتورز در دهه ی ۶۰ میلادی قانونی داشت که خودروهایش نباید به ازای هر ۴.۵ کیلوگرم بیش از یک اسب بخار داشته باشند (تنها استثنا در این زمینه مدل کوروت بود). مدل فایربرد وزنی معادل ۱۴۹۶ کیلوگرم داشت درحالی که GTO دارای ۱۶۳۲ کیلوگرم وزن بود و همین اختلاف وزن سبب اعلام دو قدرت مختلف برای این دو خودرو شد.


منبع roadandtrack

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید