چرا تراشه‌ی 64 بیتی بکار رفته در آیفون 5s، مهم‌تر از آن چیزی است که فکر  ‌‌می‌کنید؟

با توجه به رویدادهای چند روز پیش کنفرانس اپل، احتمالا خبرهایی در رابطه با سیستم عامل iOS 7 و هسته‌ی اصلی 64 بیتی آن و سیستم-روی-یک-چیپ 64 بیتی استفاده شده در  آیفون 5s شنیده‌اید. همچنین ممکن است شنیده باشید که اینها صرفا ترفندهایی تبلیغاتی برای جذب مشتری هستند; البته اگر اینطور فکر می‌کنید باید گفت که سخت در اشتباه هستید!

فیل شیلر- نایب رییس ارشد بخش بازاریابی جهانی شرکت اپل-در مراسم رو نمایی از آیفون 5s با افتخار گفت:

این اولین پردازنده‌ی 64 بیتی موجود بر روی تلفن‌های همراه به شمار می‌رود. من فکر نمی‌کنم که تا به امروز دیگران (رقبا) حتی حرفی راجع به آن زده باشند!

اگر چه آیفون 5s اولین تلفن 64 بیتی است، اما صحبت‌ شیلر در مورد رقبا نادرست به نظر می‌رسد. معماری ARMv8 پردازنده‌ی جدید اپل، در واقع در اوایل امسال معرفی شد و شرکت‌هایی مانند کوالکام ،سامسونگ وانویدیا با تمام توان مشغول توسعه‌ی پردازنده‌های 64 بیتی برای تلفن‌های همراه هستند کما اینکه چند روزپیش سامسونگ اعلام کرد که در نظر دارد تا گوشی‌های پرچمدار آینده خود را به پردازنده‌های‌ 64 بیتی تجهیز کند و همچنین اینتل از نسل جدید پردازنده‌های این شرکت که از کرنل‌های 64 بیتی اندروید پشتیبانی خواهند کرد، خبر داده است. به نظر می‌رسد که یکه تازی اپل در این عرصه دوام زیادی نداشته باشد. آقای نیتان بروک وود -مشاور تحقیقاتی در زمینه‌ی نیمه‌هادی‌ها- معتقد است اپل اکنون رهبری تلفن‌های 64 بیتی را بدست گرفته است، اما به این نکته هم باید توجه کرد که اپل در این زمینه فقط 9 تا 12 ماه از رقبای اندرویدی خود جلوتر است.

پاتریک مورهد تحلیلگر موسسه Moor Insights & Strategy اذعان کرده:

اینکه الان شاهد حضور پلتفرم‌های 64 بیتی هستیم به غیر از قابلیت پشتیبانی از حافظه رم بیشتر از 4 گیگابایت، نکته‌ی مثبت یا منفی دیگری ندارد.

از زمانی که اپل اولین سری از آیفون را در سال 2007 وارد بازار کرد تا به امروز، شاهد افزایش میزان حافظه‌ی رم از 128 مگابایت به احتمالا 2 گیگابایت درمدل 5s بوده‌ایم، در حالی ‌که سامسونگ با ارائه‌ی گلکسی نوت 3 با 3 گیگابایت رم، رکورد دار میزان حافظه‌ی رم در بین ابزارهای اندرویدی است. آقای مورهد معتقد است که حتی تا 3 الی 5 سال آینده هم پیشرفت در صنعت نمی‌تواند باعث برون رفت از محدودیت ساختارهای 32 بیتی کنونی  شود. در پلتفرم 32 بیتی حداکثر تا 4 گیگابایت از حافظه رم قابل استفاده است، اما به نظر می‌رسد این میزان حافظه حداقل تا دو یا سه سال آینده برای تلفن‌های هوشمند کافی باشد.

مطمئنا ارائه‌ی حافظه رم بیشتر در آینده دور امری ضروری خواهد بود، اما معماری 64 بیتی ARMv8 با رم‌های متعارف موجود هم نتیجه‌ی بهتری را ارائه می‌کند. ثبات‌های (واحدهای ذخیره‌سازی بسیار کوچک درون پردازنده) بیشتر منجر به افزایش بازده‌ی پردازنده‌ی A7 و بهبود قابل ملاحظه‌ در عملکردهایی نظیر پردازش تصویر در ویدئوها خواهند شد. با وجود این پردازنده‌ی منحصر به فرد و البته تکیه بر افزایش تعداد هسته‌ها و سرعت کلاک پردازنده و بهبود عملکرد GPU، آیفون 5s احتمالا می‌تواند بدون هیچ مشکلی اپلیکیشن‌های iOS را اجرا کند. تنها نکته‌ی منفی این تغییر این است که نرم‌افزارهای 64 بیتی حجم بیشتری نسبت به همتای 32 بیتی خود خواهند داشت و در بیشتر موارد، نیاز به اندکی حافظه رم بیشتر دارند.

اکثر کامپیوترهای شخصی امروزه از سیستم 64 بیتی استفاده می‌کنند. نسخه‌ی خانگی ویندوز 64 بیتی در سال 2005 ارائه شد و این در حالی است که بزرگترین کوشش اپل در عرصه‌ی پلتفرم‌های 64 بیتی در قالب سیستم عامل Leopard در سال 2009 به نتیجه رسید. اگر چه حوزه‌ی کامپیوترهای دسکتاپ همچنان در دوره‌ی گذار به ساختار 64 بیتی به سر می‌برد (بسیاری از نرم‌افزارهای ویندوز و مک فقط در قالب 32 بیتی اجرا می‌شوند) اما به لطف کنترل کامل اپل بر سیستم عامل خود و داشتن ابزار کافی برای توسعه آن، این بار شاید iOS بتواند پیشتاز در ارائه‌ی نرم‌افزارهایی 64 بیتی و تطبیق نرم‌افزارهای قبلی با این ساختار باشد.

نرم‌افزار توسعه‌ی اپلیکیشن شرکت اپل، Xcode ، احتمالا ساختار 64 بیتی را به صورت پیش فرض برای توسعه‌دهندگان نرم‌افزار ارائه می‌دهد و بدین ترتیب برای برنامه نویسی در قالب جدید 64 بیتی، جای نگرانی وجود نخواهد داشت؛ کما اینکه اپل در سال گذشته هم تاکتیک مشابه ای در مورد جایگزینی معماری جدید ARMv7 در آیفون 5 بکار گرفت. نرم‌افزارهای وابسته به منابع شرکت‌های واسطه، ممکن است اپل را با مشکلات عدیده ای مواجه کنند. با این همه، علی رغم اینکه اپل هنوز از ارائه‌ی هر گونه اطلاعات مربوط به تغییرات پلتفرم جدید به توسعه‌دهندگان خودداری کرده، اما شرکت‌های معتبر همکار اپل اعلام کرده‌اند، قابلیت سازگاری با ساختار 64 بیتی را به زودی ارائه خواهند داد. طبق گفته‌ی آقای مورهد «اجرای نرم‌افزارهای 32 بیتی در پلتفرم‌های 64 بیتی تاثیری بر عملکرد آنها نخواهد داشت» بنا بر این حتی اگر نرم‌افزاهای موجود برای سازگاری با پلتفرم جدید بازنویسی هم نشوند پیامد آن قابل ملاحظه نخواهد بود.

افراد منفی بافی که پلتفرم جدید 64 بیتی اپل را ترفندی تبلیغاتی برای بازاریابی می‌دانند احتمالا از جریان مهم‌تری بی اطلاع هستند. در جریان مصاحبه‌ای دو نفره با بیل گیتس و استیو جابز در سال 2007 ، استیو جابز از عبارت «دستگاه‌های Post-PC» برای توصیف رده‌ای از ابزارها که استفاده‌ی عمومی و فراگیر (همانند یک کامپیوتر شخصی) ندارند و در واقع مبتنی بر ارائه‌ی عملکردهای محدود خاصی هستند (مثل آیفون‌ها، آیپدها..) استفاده کرد. اما آیفون این ایده‌ی استیو جابز را به چالش کشیده است! اکنون آیفون به وسیله‌ای فراگیر با پلتفرم سخت افزاری مناسب تبدیل شده که به نظر می‌رسد در صورت توسعه‌ی نرم‌افزاری، در عمل دست کمی از یک کامپیوتر شخصی واقعی نخواهد داشت.

همچنین با توجه به توسعه‌ی مداوم آیپد، iOS بهره‌وری بسیار بیشتری از امکانات سخت افزاری آن خواهد داشت. بدین ترتیب اگر مایل نباشید از پردازنده‌های اینتل، گرافیک‌های معمول یا صفحه نمایش بزرگ‌تر استفاده کنید آیپدهای جدید به عنوان کامپیوترهای شخصی گزینه‌ی مناسبی برای شما خواهند بود. اپل دریافته است که iOS می‌تواند در عرصه‌ی کامپیوترهای دسکتاپ رقیبی جدی تلقی شود. عرضه‌ی آیپد 128 گیگابایتی با قابلیت پشتیبانی از اتوکد و البته تصمیم اپل برای  رایگان نمودن مجموعه‌ برنامه‌های iwork، نمونه‌ا‌ی از تلاش‌های انجام شده در این زمینه هستند.

بازار لپ‌تاپ‌های مبتنی بر ویندوز و مک‌بوک‌ها در حال کوچک شدن است و اپل با iOS قصد احیای آن را دارد. Post-PCهای استیو جابز هم اکنون یک PC واقعی محسوب می‌شوند! پردازنده‌های 64 بیتی سری A7، به iOS توانایی اجرای برنامه‌های پیچیده را خواهند داد و با در نظر گرفتن افزایش اجتناب‌ناپذیر حافظه‌ی رم در پلتفرم‌های 64 بیتی، مجموعه‌ی iOS و سخت‌افزارآن نسل بعدی کامپیوترهای شخصی تمام عیار را تشکیل می‌دهند و طبق گفته‌ی آقای شیلر: «پلتفرم جدید  مترقی‌ترین ایده‌ی اپل در عرصه‌ی  تلفن‌های هوشمند محسوب می‌شود».

انتظار می‌رود ابزارهای آینده دنیای اندورید و احتمالا ویندوز فون نیز از پلتفرم 64 بیتی پشتیبانی کنند. پلتفرم 64 بیتی بازده کلی سیستم را به میزان قابل ملاحظه‌ای بهبود می‌بخشند، اما به شرطی که نرم افزارها نیز از آن پشتیبانی کنند. در واقع اگر نرم افزارها همچنان 32 بیتی باقی بمانند، تنها هسته سیستم عامل بهتر کار خواهد کرد و تاثیری در کیفیت اجرای اپلیکیشن‌ها نخواهد داشت.

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده
تبلیغات

بیشتر بخوانید